قدر مطلق حضور و راهبرد ناتو در جمهوری آذربایجان و قفقاز و تاثیر آن بر امنیت ملی ج.ا.ایران مبتنی بر نظریه نوواقع گرایی

مسئله موردمطالعه در این مقاله این است که، اگر جمهوری آذربایجان به ناتو بپیوندد یا به پایگاهی برای حضور پررنگ آمریکا بدل شود، قسمت عمده مرزهای شمال غربی ایران در رصد، تیررس و به اصطلاح محاصره ناتو درخواهد آمد و زمینه برای حضور هرچه بیشتر نیروهای مخالف ایران، ازجمله رژیم صهیونیستی در این منطقه حساس و مهم فراهم خواهد شد (همان گونه که در جنگ تحمیلی۱۲روزه رژیم صهیونیستی علیه کشورمان تا حدودی شاهد استفاده از آسمان این جمهوری توسط این رژیم بودیم). این رخداد ضمن حضور سایر کشورهای غربی موجب گسترش هرچه بیشتر اندیشه های لیبرالیستی و لائیک در منطقه می گردد. اهداف این پژوهش مبتنی بر این بوده که تلاش نماید تا برپایه رهیافت نوواقع گرایی در تحلیل روابط بین الملل، دلایل حضور ناتو در جمهوری آذربایجان و قفقاز را بررسی نموده و همچنین تلاش خواهد شد تا تاثیر آن بر امنیت ملی ایران مورد بررسی قرار گیرد؛ این پژوهش از نوع توصیفی-تحلیلی (کیفی) بوده و در این تحقیق از روش، نظریه زمینه ای استفاده گردیده همچنین چارچوب مفهومی حاکم بر مقاله نیز با بهره گیری از نظریه نوواقع گرایی شکل گرفته است. در پایان نیز به یافته ها و نتایجی خواهیم رسید که نشان می دهد، حضور ناتو در جمهوری آذربایجان و منطقه قفقاز که در مناطق پیرامونی جمهوری اسلامی ایران قرار دارند، منجر به اتخاذ رویکرد امنیتی غیرتقابلی با غرب و همکاری با کشورهای منطقه از سوی ایران شده است.

کلیدواژه ها:

نظریه نوواقع گرایی ، جمهوری اسلامی ایران ، ناتو ، قفقاز ، جمهوری آذربایجان