مروری تحلیلی بر تاثیر روش های نوین ارزشیابی بر یادگیری عمیق در دوره ابتدایی

هدف این مقاله مروری، تبیین و تحلیل شواهد موجود درباره نقش روش های نوین ارزشیابی در تقویت یادگیری عمیق دانش آموزان دوره ابتدایی است. با تاکید بر رویکردهای فرایندمحور، شامل پوشه کار، خودارزیابی و هم ارزیابی، آزمون های عملکردی، و ارزشیابی توصیفی، مقاله نشان می دهد که جابه جایی از سنجش نتیجه محور به سنجش یادگیری مستمر می تواند فهم مفهومی، انتقال آموخته ها به موقعیت های جدید، و مهارت های فرارشته ای مانند تفکر انتقادی، خودتنظیمی و همکاری را بهبود دهد. این مرور از نوع روایت محور و تحلیلی است و با سازمان دهی یافته های پژوهش های دهه اخیر، چارچوبی مقایسه ای برای نقاط قوت و محدودیت های هر روش ارائه می کند. بر اساس جمع بندی مطالعات، استفاده از ابزارهای شفاف مانند rubrics، بازخورد توصیفی و مشارکت فعال دانش آموز در فرایند سنجش، بیشترین اثر را بر تعمیق یادگیری دارد؛ هرچند چالش هایی همچون زمان بر بودن اجرا، نیاز به توانمندسازی معلمان و نبود شاخص های استاندارد در برخی زمینه ها گزارش شده است. در پایان، مقاله مجموعه ای از راهبردهای اجرایی کم هزینه و قابل پیاده سازی در مدارس ابتدایی (ترکیب روش های سنتی و نوین، همسوسازی ارزشیابی با اهداف برنامه درسی، و طراحی ابزارهای بومی) را پیشنهاد می کند تا راهنمای عمل برای مدیران و معلمان باشد.

کلیدواژه ها:

ارزشیابی نوین ، یادگیری عمیق ، پوشه کار ، خودارزیابی و هم ارزیابی ، آزمون های عملکردی ، ارزشیابی توصیفی ، دوره ابتدایی