اثربخشی طرحواره درمانی بر بخشودگی بین فردی در زنان آزار دیده از خشونت خانگی

هدف از انجام پژوهش حاضر اثربخشی طرحواره درمانی بر بخشودگی بین فردی در زنان آزار دیده از خشونت خانگی بود. جامعه آماری پژوهش حاضر شامل کلیه زنان آزار دیده از خشونت خانگی مراجعه کننده به مراکز مشاوره منطقه ۶ شهر تهران که تعداد آن برابر با ۲۰۰ نفر بود. در این پژوهش حجم نمونه ۳۰ نفر در نظر گرفته شد. باتوجه به روش پژوهش که از نوع نیمه تجربی است، حداقل حجم نمونه دو گروه ۱۵ نفری به روش در دسترس انتخاب شد که سپس بصورت تصادفی در گروه های آزمایش و آزمایش گمارده شدند. ابزار گردآوری داده ها شامل پرسشنامه بخشودگی احتشام زاده و همکاران (۱۳۸۹) و خلاصه برنامه مداخلات طرحواره درمانی بود. داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS۲۶ تحلیل گردید. نتایج نشان داد که طرحواه درمانی بر بخشودگی بین فردی در زنان آزار دیده از خشونت خانگی اثربخش است.

کلیدواژه ها:

طرحواره درمانی ، بخشودگی بین فردی ، خشونت خانگی