بررسی راهکارهای تربیتی موثر در کاهش ناهنجاری های اجتماعی دانش آموزان

پژوهش حاضر با هدف بررسی و شناسایی راهکارهای تربیتی موثر بر کاهش ناهنجاری های اجتماعی دانش آموزان انجام پذیرفته است. ناهنجاری های اجتماعی در محیط های آموزشی، از قبیل پرخاشگری، قلدری، فرار از مدرسه، وندالیسم و عدم رعایت هنجارهای گروهی، به عنوان یکی از موانع جدی در مسیر تحقق اهداف آموزشی و پرورشی شناخته می شوند و سلامت روانی-اجتماعی دانش آموزان و جو عمومی مدرسه را به شدت تحت تاثیر قرار می دهند. این تحقیق با استفاده از روش توصیفی-تحلیلی و با مرور نظام مند منابع کتابخانه ای و پژوهش های پیشین، به واکاوی ابعاد مختلف این پدیده و راهکارهای مقابله با آن می پردازد. یافته های نظری نشان می دهد که راهکارهای موثر، مجموعه ای یکپارچه و چندوجهی هستند که سه حوزه اصلی را در بر می گیرند: راهکارهای مبتنی بر مدرسه (شامل اصلاح جو عاطفی کلاس، آموزش مهارت های اجتماعی، اجرای قوانین انضباطی قاطع اما حمایتی، و توانمندسازی معلمان)، راهکارهای مبتنی بر خانواده (شامل بهبود شیوه های فرزندپروری، افزایش مشارکت والدین در امور تحصیلی، و آموزش خانواده) و راهکارهای مبتنی بر فرد (شامل مداخلات شناختی-رفتاری، تقویت هوش هیجانی و مهارت های حل مسئله). نتایج این بررسی تاکید می کند که هیچ راهکار واحدی به تنهایی کافی نیست و موفقیت در کاهش ناهنجاری های اجتماعی مستلزم همکاری هماهنگ میان ارکان مدرسه، خانواده و خود دانش آموز، و همچنین توجه به عوامل زمینه ای فرهنگی و اجتماعی است. این پژوهش پیشنهادهایی کاربردی برای برنامه ریزان آموزشی، مدیران مدارس و مشاوران جهت تدوین برنامه های پیشگیرانه و مداخله ای ارائه می نماید.

کلیدواژه ها:

ناهنجاری های اجتماعی ، راهکارهای تربیتی ، دانش آموزان ، سلامت اجتماعی ، پیشگیری مدرسه محور