مدرسه هوشمند سلامت؛ تلفیق آموزش، بازی و فناوری در رفتار های بهداشتی

در عصر حاضر، که فناوری های نوین به بخش جدایی ناپذیر زندگی روزمره تبدیل شده اند، مدارس نیز نیازمند بازتعریف نقش خود در تربیت و آموزش نسل جدید هستند. یکی از حوزه های مهمی که می تواند از این تحول بهره مند شود، آموزش رفتارهای بهداشتی است؛ حوزه ای که در شیوه های سنتی، اغلب به شکل دستوری، خشک و کم اثر ارائه می شود. مقاله حاضر با عنوان «مدرسه هوشمند سلامت؛ تلفیق آموزش، بازی و فناوری در رفتارهای بهداشتی» تلاشی است برای طراحی و تبیین الگویی بومی و کاربردی که در آن یادگیری سلامت در محیطی پویا، جذاب و فناورانه شکل می گیرد.در این پژوهش، ابتدا مفهوم مدرسه هوشمند و ویژگی های آن مورد بررسی قرار گرفته و سپس ابعاد مختلف رفتارهای بهداشتی شامل سلامت فردی، اجتماعی و محیطی تحلیل شده است. در ادامه، نظریه های مرتبط با یادگیری بازی محور، آموزش سلامت و یادگیری مبتنی بر فناوری به عنوان چارچوب نظری مورد استفاده قرار گرفته اند. مقاله با بهره گیری از منابع علمی و تجربه های آموزشی موجود در مدارس کشور، الگویی عملی برای معلمان ایرانی ارائه می دهد که بدون نیاز به ابزارهای پیچیده، بتوانند سلامت را از طریق آموزش های هوشمند و بازی های بومی در کلاس جاری سازند.نتایج نشان می دهد که تلفیق آموزش و فناوری با عناصر بازی محور، باعث افزایش انگیزه، درگیری شناختی و مشارکت فعال دانش آموزان می شود. همچنین، این الگو نقش معلم را از انتقال دهنده ی صرف دانش به تسهیل گر فرایند یادگیری تغییر می دهد. از سوی دیگر، استفاده از فناوری های ساده و در دسترس، زمینه ی مشارکت والدین و پیگیری رفتارهای بهداشتی در خانه را فراهم می کند. در این مدل، سلامت نه به عنوان درسی مستقل، بلکه به عنوان مهارتی زندگی محور در تمامی فعالیت های آموزشی حضور دارد.این مقاله نتیجه می گیرد که مدرسه هوشمند سلامت می تواند به عنوان طرحی ملی در نظام آموزش وپرورش ایران اجرا شود؛ طرحی که در آن فناوری به خدمت فرهنگ درمی آید، بازی ابزار یادگیری می شود و سلامت، محور رشد همه جانبه ی دانش آموزان قرار می گیرد. چنین نگاهی می تواند زمینه ساز شکل گیری نسلی خلاق، شاد، مسئول و آگاه نسبت به سلامت فردی و اجتماعی باشد.

کلیدواژه ها:

مدرسه هوشمند ، آموزش سلامت ، یادگیری بازی محور ، فناوری آموزشی ، رفتارهای بهداشتی ، آموزش ابتدایی