طراحی و اعتبار سنجی مدل حکمی سازی در نظام آموزش عالی کشور

زمینه: نظام های دانشگاهی کشور عمدتا بر اساس رویکردهای غیر بومی شکل گرفته و به این جهت امکان پاسخگویی به نیازهای متعدد جامعه علمی ایرانی را در ابعاد مختلف ندارند که حکمی سازی به عنوان یک راه کار می تواند راهگشا باشد. هدف: پژوهش با هدف طراحی و اعتبار سنجی مدل حکمی سازی در نظام آموزش عالی کشور انجام شد. روش: فلسفه پژوهش آمیخته با رویکرد اکتشافی است و در بخش کیفی، نظریه پردازی داده بنیاد و در بخش کمی، پیمایشی است. جامعه آماری خبرگان نظام آموزش عالی بودند که با استفاده از اصل اشباع و روش نمونه گیری گلوله برفی ۱۲نفر به عنوان نمونه و در بخش کمی اعضای هیئت علمی دانشگاه آزاد اسلامی مشهد به تعداد ۴۶۰ نفر بودند. جهت جمع آوری داده ها در بخش کیفی مصاحبه های نیمه ساختاریافته ،در بخش کمی پرسشنامه بود. تحلیل داده ها در بخش کیفی نرم افزار مکس کیودا و در بخش کمی نرم افزار spss ۲۲ و پی ال اس استفاده شد. یافته ها: ۲۹۸ کد باز در قالب ۱۶مولفه و ۶ مقوله شناسایی شد. ۳ مولفه عوامل علی ، ۳ مولفه مقوله محوری، ۴ مولفه مقوله استراتژی، ۲ مولفه مقوله پیامدها ، ۲ مولفه مقوله زمینه و ۲ مولفه مربوط به مقوله زمینه بود. نتایج بخش کمی نشان داد که الگوی مذکور از اعتبار لازم برخوردار است. نتیجه گیری: ارائه مدل حکمی سازی در نظام آموزش عالی کشور می تواند دانشجویان را با فضای حکمت و خرد در دانشگاه آشتی دهد و راهگشای بسیاری از مشکلات آموزش عالی باشد.

کلیدواژه ها:

حکمت ، حکمی سازی ، آموزش عالی