تاثیر حس رقابت و همکاری بر انگیزش شغلی با میانجیگری رضایت شغلی بین معلمان رسمی خانم در مقطع ابتدایی منطقه تبادکان سال ۱۴۰۲-۱۴۰۳

هدف این پژوهش آزمون الگوی حس رقابت و همکاری بر انگیزش شغلی با میانجیگری رضایت شغلی در معلمان رسمی خانم مقطع ابتدایی منطقه تبادکان بوده است. تحقیق مورد بررسی از نظر هدف، کاربردی است و در دسته تحقیقات توصیفی و همبستگی و از نوع معادلات ساختاری قرار دارد؛ داده ها کمی هستند. ابزار پژوهش سه پرسشنامه شامل پرسشنامه انگیزش شغلی هکمن و اولدهام، پرسشنامه رضایت شغلی مینه سوتا و پرسشنامه روحیه رقابت و همکاری گنجی بوده است. جامعه آماری شامل کلیه معلمان رسمی خانم مشغول به کار در مقطع ابتدایی منطقه ی تبادکان شهر مشهد در سال تحصیلی ۱۴۰۲-۱۴۰۳ بوده که نزدیک به ۲۵۵۰ نفر گزارش شده است. نتیجه نهایی از تحلیل و تفسیر داده ها ۱۸۸ پرسشنامه که به صورت نمونه گیری در دسترس به درستی تکمیل شده بودند، انجام شد. داده های حاصل از اجرا با استفاده از آمار توصیفی و آمار استنباطی مورد بررسی قرار گرفت. وضعیت توزیع داده ها نرمال به دست آمد. یافته ها نشان داد که الگوی رابطه بین حس رقابت و همکاری بر انگیزش شغلی با نقش میانجیگری رضایت شغلی در معلمان رسمی خانم مقطع ابتدایی منطقه تبادکان از برازش خوبی برخوردار است. ارتباط مستقیم متغیر رقابت و همکاری و رضایت شغلی و همچنین رضایت شغلی و انگیزش شغلی با توجه به این که آماره T آنها از ۱.۹۶ بیشتر بوده و همچنین سطح معناداریشان از ۰.۰۵ کمتر به دست آمد، تایید گشتند و ارتباط مستقیم متغیر رقابت و همکاری و انگیزش شغلی به دلیل نبود این شرط، رد شد.

کلیدواژه ها:

حس رقابت و همکاری ، رضایت شغلی ، انگیزش شغلی ، معلمان