نقش ساختار سازمانی تواناساز در کاهش بی تفاوتی سازمانی استادان و کارمندان دانشگاه بامیان

مقدمه و هدف: نوع ساختار سازمانی میتواند بر انگیزه افراد اثر بگذارد. از سوی دیگر، یکی از دغدغههای اصلیمدیران برانگیختن کارکنان است.در این میان، بیتفاوتی سازمانی رفتارمنفی است کهسازمانرادچار عقبماندگی مزمن خواهدکرد.پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش نوع ساختار سازمانی در پیشبینی بیتفاوتی سازمانی در دانشگاه بامیان انجام شد. روش شناسی پژوهش: روش پژوهش،توصیفی و از نوع همبستگی بود. جامعه آماری شامل کلیه استادان و کارمندان دانشگاه بامیان (۹۶۲تن)بود.در اینپژوهشاز روش نمونهگیریکلشماراستفاده شدو تمام اعضای جامعه آماری بهعنوان نمونههای آماری انتخاب شدند. جهت گردآوری دادهها، ازدوپرسشنامههای استاندارد؛۱) نوع ساختار سازمانی ترکزاده و محترم (۱۱۲۱) و۹)بیتفاوتی سازمانی داناییفرد، حسنزاده و ساالریه (۱۱۳۲)، استفاده شد. رواییاین ابزارهابا استفاده از روش تحلیل گویه و پایایی آنها با استفاده از مقیاس آلفای کرونباخ محاسبه شد که ضریب آلفای آنها به ترتیب(۳۲۷۹۱( و )۳۲۲۱۰) بدست آمد. پرسشنامهها به۹۶۲نفر ارسال شد که از میان آنها (۹۱۰) تن پاسخ دادند. دادههای بدست آمده با استفاده روشهای آماری ضریب همبستگی پیرسون، آزمونtیک نمونه،tهمبستهو رگرسیون چندگانه تجزیه و تحلیل شد. یافتهها:نتایج نشان داد که؛۱)شیوع ساختار بازدارنده در قلمرو پژوهش کمتر از شیوع ساختار تواناساز بوده است.۹)میزان شیوع بیتفاوتی سازمانی پایینتر از حد متوسط (Q۲=۳) و باالتر از حد کم (Q۱=۲) بدست آمد.۱)ساختار تواناساز پیشبینیکننده منفی و معنادار و ساختار بازدارنده پیشبینیکننده مثبت و معنادار بیتفاوتی سازمانی است. بحث و نتیجهگیری: با توجه به یافتهها،میتوان بیان کرد کهبا طراحی و توسعه ساختار سازمانی تواناساز، میتوان میزان بیتفاوتی سازمانی را در قلمرو پژوهش کاهش داد.

کلیدواژه ها:

کلید واژه ها: سازمان ، ساختار سازمانی ، ساختار بازدارنده ، ساختار تواناساز و بی تفاوتی سازمانی.