اهمیت آموزش شعر در تقویت ذوق و ذائقه ادبی دانش آموزان

آموزش شعر به عنوان یکی از بنیادی ترین مولفه های تربیت ادبی، نقشی برجسته در ارتقای ذوق، حساسیت زبانی و توانایی تحلیل زیبایی شناختی دانش آموزان دارد. شعر با برخورداری از ظرفیت های زیبایی شناختی، هنری و عاطفی، امکان تجربه معنایی و احساسی عمیق تری را نسبت به سایر گونه های ادبی فراهم می کند و می تواند زمینه ساز پرورش مهارت های زبانی، تخیل، خلاقیت و دقت هنری در دانش آموزان شود. پژوهش حاضر با هدف بررسی اهمیت آموزش شعر و تاثیر آن بر تقویت ذائقه ادبی دانش آموزان انجام شده است. در این تحقیق، ضمن تحلیل چارچوب های نظری مرتبط با تربیت ادبی، نقش شعر در رشد شناختی، عاطفی و زیباشناختی فراگیران بررسی می شود. همچنین روش های نوین آموزش شعر و کارکردهای آن در بهبود مهارت های خوانش، تفسیر، نقد ادبی و لذت بردن از متن ادبی تبیین شده است. نتایج مطالعه نشان می دهد که آموزش هدفمند و خلاقانه شعر، نه تنها موجب افزایش توانایی درک زیبایی های لفظی و معنوی ادبیات می شود، بلکه به ارتقای توان تحلیل، تخیل، همدلی و بیان شخصی دانش آموزان نیز می انجامد. این پژوهش بر ضرورت بازنگری در برنامه های درسی، به روزرسانی روش های تدریس و تقویت نقش معلمان ادبیات در پرورش ذائقه ادبی نسل جدید تاکید می کند.

کلیدواژه ها:

آموزش شعر ، ذوق ادبی ، تربیت ادبی ، زیبایی شناسی ، دانش آموزان ، خلاقیت ادبی