تحول آموزش با فناوری ای شناختی و طراحی کلاس های آینده نگر

پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر استفاده از فناوری بر انگیزش تحصیلی دانش آموزان انجام شده است. در سال های اخیر، گسترش فناوری های نوین آموزشی به یکی از ارکان اصلی تحولات نظام های آموزشی در سراسر جهان تبدیل شده و نظام آموزشی ایران نیز از این روند مستثنا نبوده است. در این تحقیق تلاش شده است تا با استفاده از روش توصیفی-پیمایشی و بهره گیری از ابزار پرسش نامه استاندارد، میزان تاثیر فناوری های آموزشی بر انگیزش درونی و بیرونی دانش آموزان مورد بررسی قرار گیرد. جامعه آماری پژوهش شامل دانش آموزان مقطع متوسطه اول در یکی از مناطق آموزش وپرورش کشور بود و نمونه گیری به روش تصادفی خوشه ای انجام شد. یافته ها نشان داد که کاربرد فناوری های نوین مانند محتوای چندرسانه ای، اپلیکیشن های یادگیری، تخته های هوشمند و استفاده از بازی های آموزشی موجب افزایش چشمگیر در انگیزش تحصیلی دانش آموزان شده است. همچنین نتایج به دست آمده بیانگر آن بود که فناوری بیش از آن که بر انگیزش بیرونی اثرگذار باشد، باعث تقویت انگیزش درونی دانش آموزان می شود؛ به ویژه از طریق ایجاد احساس مشارکت، تعامل بیشتر، علاقه مندی به موضوعات درسی و نیز یادگیری معنادار. بر اساس نتایج، می توان نتیجه گرفت که ترکیب موثر فناوری با محتوای آموزشی نه تنها کیفیت یادگیری را افزایش می دهد بلکه سبب می شود دانش آموزان با انگیزه و علاقه مندی بیشتری به فرآیند یادگیری بپردازند. این یافته ها می تواند راهگشای برنامه ریزان آموزشی، معلمان و سیاست گذاران در طراحی برنامه های درسی مبتنی بر فناوری و توسعه راهکارهای نوآورانه در آموزش باشد.

کلیدواژه ها:

فناوری آموزشی ، انگیزش تحصیلی ، یادگیری معنادار ، انگیزش درونی ، انگیزش بیرونی ، محتوای چندرسانه ای ، بازی آموزشی.