مقایسه ارزشیابی سنتی و ارزشیابی عملکردی در مدارس ابتدایی

ارزشیابی یکی از اجزای اساسی فرآیند آموزش و پرورش است که تاثیر مستقیم بر کیفیت یادگیری، انگیزه و توسعه مهارت های دانش آموزان دارد. در مدارس ابتدایی، انتخاب روش مناسب ارزشیابی اهمیت ویژه ای دارد، زیرا این دوره پایه و اساس یادگیری مفاهیم، مهارت ها و نگرش های تحصیلی دانش آموزان را شکل می دهد. این پژوهش با هدف بررسی و مقایسه ارزشیابی سنتی و ارزشیابی عملکردی و تاثیر آن ها بر یادگیری، انگیزه و مهارت های شناختی و اجتماعی دانش آموزان مدارس ابتدایی انجام شده است.ارزشیابی سنتی عمدتا مبتنی بر آزمون های کتبی، امتحانات نهایی و یادگیری حفظی است و بیشتر بر دانش محتوایی و حافظه تمرکز دارد، در حالی که ارزشیابی عملکردی با تمرکز بر مهارت های عملی، حل مسئله، پروژه ها و فعالیت های کاربردی یادگیری عمیق و مشارکتی دانش آموزان را تقویت می کند و بازخورد مستمر و شخصی سازی شده ارائه می دهد.یافته ها نشان می دهد که ارزشیابی عملکردی موجب افزایش کیفیت یادگیری، مهارت های تفکر انتقادی و خلاقیت، مشارکت فعال و انگیزه بلندمدت دانش آموزان می شود، در حالی که ارزشیابی سنتی هرچند ساده و سریع است، بیشتر یادگیری سطحی و حافظه محور را تقویت می کند.بر اساس نتایج پژوهش، استفاده ترکیبی از هر دو روش، با تاکید بر ارزشیابی عملکردی، می تواند بهبود فرآیند یادگیری، توسعه مهارت های شناختی و اجتماعی و ایجاد محیط آموزشی پویا و تعاملی را به همراه داشته باشد.

کلیدواژه ها:

ارزشیابی سنتی ، ارزشیابی عملکردی ، یادگیری فعال ، مهارت های شناختی ، مدارس ابتدایی ، انگیزه دانش آموزان