بررسی رابطه بین حل مسئله با مدیریت هیجانات و انگیزه پیشرفت دانش آموزان

پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه بین حل مسئله با مدیریت هیجانات و انگیزه پیشرفت در دانش آموزان دختر دوره متوسطه اول انجام شد. روش تحقیق از نظر هدف بنیادی و از نظر گردآوری داده ها توصیفی از نوع همبستگی بود. جامعه آماری شامل کلیه دانش آموزان دختر متوسطه اول استان قزوین در سال تحصیلی ۱۴۰۴–۱۴۰۳ بود که با روش نمونه گیری خوشه ای، شهرستان ضیاءآباد به عنوان نمونه انتخاب و ۳۰۰ نفر دانش آموز مورد بررسی قرار گرفتند. ابزار گردآوری داده ها شامل پرسشنامه حل مسئله هپنر و پترسون، پرسشنامه تنظیم هیجان گراس و جان و پرسشنامه انگیزه پیشرفت هرمنس بود. داده ها با استفاده از آمار توصیفی (میانگین و انحراف معیار) و آمار استنباطی (آزمون همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه) در نرم افزار SmartPLS تحلیل شدند. یافته ها نشان داد که بین حل مسئله و مدیریت هیجانات رابطه مثبت و معناداری وجود دارد (β=۰.۴۶۱، t=۸.۳۹۹) همچنین بین حل مسئله و انگیزه پیشرفت نیز رابطه مثبت و معناداری مشاهده شد (β=۰.۳۸۸، t=۶.۵۰۸) نتایج رگرسیون چندگانه بیانگر آن بود که حل مسئله به طور هم زمان قادر به پیش بینی مدیریت هیجانات و انگیزه پیشرفت دانش آموزان است. بر اساس نتایج پژوهش، تقویت مهارت های حل مسئله می تواند نقش موثری در بهبود مدیریت هیجانات و افزایش انگیزه پیشرفت دانش آموزان ایفا کند.

کلیدواژه ها:

حل مسئله ، مدیریت هیجانات ، انگیزه پیشرفت ، دانش آموزان دختر متوسطه اول