پیش بینی شدت اختلال اضطرابی در دانشجویان بر اساس تحمل ناپذیری عدم قطعیت، مقایسه اجتماعی آنلاین و کمال گرایی

هدف پژوهش حاضر بررسی نقش تحمل ناپذیری عدم قطعیت، مقایسه اجتماعی آنلاین و کمال گرایی در پیش بینی شدت اختلال اضطرابی در دانشجویان بود. با توجه به شیوع بالای اضطراب در میان دانشجویان و تاثیرات منفی آن بر عملکرد تحصیلی و کیفیت زندگی، شناسایی عوامل روان شناختی موثر در بروز این اختلال از اهمیت ویژه ای برخوردار است. جامعه آماری شامل کلیه دانشجویان دانشگاه های ایران بود که از طریق نمونه گیری در دسترس، ۱۰۰ نفر از آنان به صورت آنلاین و از طریق فضای مجازی انتخاب شدند. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه اضطراب بک، مقیاس تحمل ناپذیری عدم قطعیت، پرسشنامه مقایسه اجتماعی آنلاین و مقیاس کمال گرایی چندبعدی بود. داده ها با استفاده از روش های آماری همبستگی و رگرسیون چندگانه تحلیل شدند. نتایج نشان داد که هر سه متغیر پیش بین با شدت اختلال اضطرابی رابطه مثبت و معناداری دارند. به ویژه، تحمل ناپذیری عدم قطعیت قوی ترین پیش بین اضطراب بود و پس از آن مقایسه اجتماعی آنلاین و کمال گرایی قرار گرفتند. مدل رگرسیون چندگانه نشان داد که این سه متغیر توانستند به طور معناداری شدت اضطراب را پیش بینی کنند و حدود ۴۵ درصد از واریانس آن را تبیین نمایند. یافته ها حاکی از آن است که ویژگی های شناختی و رفتاری خاصی مانند ناتوانی در تحمل ابهام، گرایش به مقایسه خود با دیگران در فضای مجازی و استانداردهای غیرواقع گرایانه فردی می توانند زمینه ساز اضطراب در دانشجویان باشند. بر اساس نتایج، پیشنهاد می شود برنامه های مداخله ای با محوریت آموزش تحمل ابهام، کاهش مقایسه اجتماعی و اصلاح باورهای کمال گرایانه در محیط های دانشگاهی طراحی و اجرا شوند.

کلیدواژه ها:

تحمل ناپذیری عدم قطعیت ، مقایسه اجتماعی آنلاین ، کمال گرایی ، اختلال اضطرابی ، دانشجویان ، پیش بینی ، فضای مجازی ، روان شناسی