تاثیر فناوری های نوین آموزشی بر مدیریت یادگیری در مدارس هوشمند

تحول دیجیتال در مدارس هوشمند فرصت ها و چالش های نوینی برای مدیریت یادگیری فراهم آورده است. این مقاله با روش مرور نظام مند-تحلیلی به بررسی آثار فناوری های نوین آموزشی (از جمله سیستم های مدیریت یادگیری، پلتفرم های آنلاین، ابزارهای هوش مصنوعی و یادگیری تلفیقی) بر سازوکارهای مدیریت یادگیری در محیط مدارس هوشمند می پردازد. هدف بررسی میزان اثربخشی فناوری ها در بهبود دسترسی، تعامل معلم-دانش آموز، شخصی سازی یادگیری، ارزیابی فرایندی و تصمیم گیری مدیریتی است. یافته ها نشان می دهد که فناوری ها پتانسیل قابل توجهی برای ارتقای انگیزش و مشارکت دانش آموزان، افزایش شفافیت فرایند ارزیابی و پشتیبانی از آموزش مبتنی بر داده دارند؛ اما تاثیر واقعی آن ها وابسته به عوامل زمینه ای از جمله مهارت های دیجیتال معلمان، زیرساخت ها، سیاست گذاری مدرسه و طراحی پداگوژیک مناسب است. چالش هایی چون نابرابری دسترسی، نیاز به آموزش مداوم معلمان، نگرانی های حریم خصوصی و کمبود شواهد بلندمدت نیز برجسته اند. بر پایه یافته ها، پیشنهاد می شود پیاده سازی فناوری در مدارس با رویکرد پداگوژیک مدیریتی، تمرکز بر ظرفیت سازی انسانی، ارزیابی مستمر و استفاده از داده ها برای تصمیم گیری ترکیب شود. نتیجه گیری مقاله می تواند چارچوبی را برای سیاست گذاران و مدیران مدرسه در جهت بهره برداری موثر از فناوری در مدیریت یادگیری ارائه دهد.

کلیدواژه ها:

فناوری آموزشی ، مدارس هوشمند ، مدیریت یادگیری ، سیستم مدیریت یادگیری (LMS) ، شخصی سازی یادگیری ، ارزیابی فرایندی