نوآوری های هوش مصنوعی در آموزش و یادگیری دانش آموزان ابتدایی

ورود سامانه های مبتنی بر هوش مصنوعی (AI) به فضای آموزشی، چشم انداز جدیدی برای شخصی سازی یادگیری، تقویت بازخورد، و کاهش بار اداری معلمان فراهم کرده است. این مقاله مروری–تحلیلی با تمرکز بر مقطع ابتدایی، نوآوری های اصلی هوش مصنوعی در آموزش را شناسایی، کارکردها و پیامدهای آموزشی آن ها را بررسی و موانع عملی و اخلاقی پیاده سازی را تحلیل می کند. بر پایه ادبیات بین المللی و شواهد پژوهشی ایرانی، حوزه های کلیدی شامل سامانه های یادگیری تطبیقی، پشتیبان های نوشتاری و گفتاری مبتنی بر مدل های زبانی بزرگ، پورتفولیو و ارزیابی خودکار، چت بات های آموزشی و تحلیل یادگیری (learning analytics) هستند. یافته ها نشان می دهد که AI می تواند انگیزش، مشارکت و پیشرفت یادگیری را تقویت کند اما موفقیت آن مستلزم طراحی مبتنی بر اصول یادگیری کودک محور، آموزش معلمان، توجه به حریم خصوصی و عدالت دسترسی است. مقاله در پایان چارچوبی عملی برای پیاده سازی مسئولانه AI در مدارس ابتدایی ارائه می دهد و اولویت های پژوهشی از جمله مطالعات طولی، آزمایشی و میان رشته ای را پیشنهاد می کند.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی آموزشی ، یادگیری تطبیقی ، مدل های زبانی بزرگ ، تحلیل یادگیری ، آموزش ابتدایی ، پورتفولیو الکترونیک