نقش معلم در ایجاد انگیزه و علاقه مندی در دانش آموزان خجالتی

دانش آموزان خجالتی یکی از گروه هایی هستند که به دلیل ویژگی های شخصیتی و اضطراب اجتماعی، اغلب از مشارکت فعال در فعالیت های آموزشی بازمی مانند. پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش معلمان در ایجاد انگیزه و علاقه مندی در چنین دانش آموزانی انجام شده است. روش تحقیق از نوع کیفی با رویکرد توصیفی تحلیلی است. داده ها از طریق مصاحبه نیمه ساختاریافته با معلمان، مشاهده در کلاس و بررسی پرونده های مشاوره ای گردآوری و با روش تحلیل مضمون تجزیه و تحلیل شد. نتایج اولیه نشان داد که شیوه رفتار معلم، نوع بازخورد، فضای عاطفی کلاس و نحوه مدیریت فعالیت های گروهی نقش تعیین کننده ای در کاهش خجالت و افزایش انگیزه دارد. معلمانی که از رویکرد حمایتی و تشویقی بهره می گیرند، می توانند اعتمادبه نفس دانش آموزان خجالتی را به صورت تدریجی افزایش دهند. همچنین نوع ارتباط غیرکلامی مانند نگاه، لبخند و لحن صمیمانه، عامل مهمی در احساس امنیت روانی کودک محسوب می شود. یافته ها بیانگر آن است که آموزش مهارت های اجتماعی و ایجاد فرصت های بیان غیرتهدیدآمیز (نظیر کار گروهی و پروژه های دو نفره) در کنار بازخورد مثبت معلم، انگیزه تحصیلی را در دانش آموزان خجالتی تقویت می کند. در نهایت، پیشنهاد می شود دوره های توانمندسازی معلمان در زمینه شناخت ویژگی های شخصیتی خجالتی و روش های ارتباط اثربخش با این دانش آموزان طراحی و اجرا شود تا کلاس درس به محیطی امن و انگیزه بخش برای همه یادگیرندگان تبدیل گردد.

کلیدواژه ها:

معلم ، دانش آموز خجالتی ، انگیزه تحصیلی ، علاقه مندی ، تعامل عاطفی