بررسی ارتباط استرس شغلی با استعداد حادثه پذیری در کارکنان یک شرکت توزیع نیروی برق

مقدمه: وقوع حوادث منجر به مرگ، باعث جراحت و خسارت های اقتصادی و اجتماعی به کارکنان توزیع برق می شود. استرس شغلی می تواند سبب تاثیر منفی بر عملکرد افراد و بروز رفتار ناایمن گردد که ممکن است تحت تاثیر استعداد حادثه پذیری فرد باشد. با توجه به امکان ارتباط استرس شغلی و استعداد حادثه پذیری با رفتار ناایمن و اینکه رفتارهای ناایمن یکی از ارکان اصلی وقوع حوادث در صنعت برق بوده و غالبا آسیب های جانی و مالی جبران ناپذیری به همراه دارند. این مطالعه با هدف بررسی ارتباط استرس شغلی با استعداد حادثه پذیری و استفاده از نتایج آن در کاهش حوادث مرتبط انجام شد. روش بررسی: مطالعه از نوع توصیفی-تحلیلی بر جامعه ۱۵۶ نفری کارکنان یک شرکت توزیع برق به ترتیب در سطح اطمینان، توان آزمون و ریزش، ۹۵%، ۹۰% و ۲۰% در سال ۹۸ انجام شد. داده ها از طریق پرسشنامه های استرس شغلی الیوت و استعداد حادثه پذیری جمع آوری و با نرم افزار ۲۴SPSS تجزیه وتحلیل شد. نتایج: میزان استرس شغلی در حد متوسط و میزان استعداد حادثه پذیری در حد متوسط و پایین قرار داشت. بین استرس شغلی با استعداد حادثه پذیری در این صنعت رابطه مثبت و معناداری دیده شد(۰۰۱/۰>P). به ترتیب بین استرس با متغیرهای زمینه ای سابقه کار(منفی، ۰۰۸/۰=p) و سطح تحصیلات(مثبت، ۰۴۲/۰=P) و همچنین بین استعداد حادثه پذیری با متغیرهای سن(منفی، ۰۱۶/۰=P)، وضعیت تاهل(۰۱۰/۰=P) و استعمال سیگار(۰۲۴/۰=P) ارتباط معناداری وجود دارد. نتیجه گیری: با توجه به افزایش میزان استعداد حادثه پذیری با افزایش استرس کارکنان، نتایج این مطالعه می تواند دلیلی بر توجه بیشتر به مدیریت استرس شغلی کارکنان برای برنامه‎ریزی مدیران در کاهش حوادث این صنعت باشد.

کلیدواژه ها:

Unsafe behavior ، Job stress ، Accident Proneness ، Employees of the Power Distribution Company ، رفتار ناایمن ، استرس شغلی ، استعداد حادثه‎پذیری ، کارکنان شرکت توزیع نیروی برق