آسیب شناسی آموزش الکترونیکی در دانشگاه فرهنگیان: رویکرد پدیدارشناسانه

هدف: پژوهش حاضر، باهدف شناسایی آسیب های آموزش الکترونیک در دانشگاه فرهنگیان استان خراسان جنوبی انجام شد.روش کار: این پژوهش؛ از نظر هدف در ذیل پژوهش های کاربردی است که به روش کیفی انجام شده است. شرکت کنندگان این پژوهش شامل کلیه اساتید و مسئولین آموزش در دانشگاه فرهنگیان استان خراسان جنوبی در سال ۱۴۰۱ بود که با استفاده از روش نمونه گیری هدفمند ۱۷ نفر به عنوان شرکت کننده انتخاب شدند. برای جمع آوری داده های پژوهش از روش مصاحبه نیمه ساختاریافته استفاده شد و فرایند انجام مصاحبه تا اشباع نظری ادامه یافت. روایی ابزار اندازه گیری با استفاده از روش توافق کدگذاران مورد تایید واقع شد و برای تجزیه وتحلیل داده ها از رویکرد نظام مند و تحلیلی اشتراس و کوربین استفاده شد و داده ها در قالب کدهای باز، کدهای محوری و کدهای انتخابی و نرم افزار MAXQDA۱۲ تحلیل شد.نتایج: نتایج پژوهش نشان داد که آسیب های وارده بر آموزش الکترونیک در دانشگاه فرهنگیان را می توان در قالب ۳۰ کد باز، ۱۲ کد محوری (اساتید، دانشجویان، سامانه، طراحی، نیروی انسانی متخصص، تصمیم گیری، ارزیابی عملکرد، عدم نهادینه سازی، فقدان اخلاق حرفه ای، مدیریتی، توزیعی و زیرساختی) و ۴ کد انتخابی (اجرایی، مدیریتی، فرهنگی و فناوری) طبقه بندی کرد.نتیجه گیری: بر اساس نتایج این پژوهش، به منظور بهبود کیفیت آموزش الکترونیکی در دانشگاه فرهنگیان می بایست سیاست ها و چارچوب های اجرایی مناسب برای آموزش الکترونیک دانشگاه فرهنگیان تهیه و تدوین گردد و ضمن فراهم ساختن بسترهای آموزش الکترونیکی با برگزاری کارگاه ها فرهنگ آموزش الکترونیکی در دانشگاه فرهنگیان نهادیه سازی شود.

کلیدواژه ها:

آسیب شناسی ، آموزش الکترونیکی ، دانشگاه فرهنگیان