شیوع سرولوژیک توکسوپلاسموز در اهدا کنندگان خون مرکز انتقال خون همدان در سال ۱۳۹۲

بحث و نتیجه گیری: چون غربالگری خون از نظر توکسوپلاسما در سازمان انتقال خون انجام نمی گیرد، لذا بررسی اهدا کنندگان در سازمان انتقال خون برای جلوگیری از خطرات احتمالی می تواند مورد توجه کارشناسی قرار گیرد. مواد و روش ها: در این مطالعه توصیفی- مقطعی سرم ۵۴۰ نفر از اهدا کنندگان خون در سازمان انتقال خون همدان به طور تصادفی انتخاب و با روش ELISA عیار آنتی بادیهای IgM و IgG تعیین و فراوانی برخی فاکتورهای خطر آلودگی به انگل با پرسشنامه ای گردآوری و آنالیز شد. یافته ها: طبق نتایج بدست آمده در آزمایش الایزا از مجموع ۵۴۰ نفر که ۵۱۸ نفر آنها مرد و ۱۹ نفر زن (و ۳ نفر ذکر نشده) بودند، ۲۹۴ نفر ) ۴/۵۴% ( دارای آنتی بادی IgG و ۱۰ نفر (۹/۱% ) دارای آنتی بادی IgM بر علیه توکسوپلاسما گوندی بودند. مقدمه: توکسوپلاسموز با شیوع جهانی، ایجاد سقط و عوارض شدید در نوزادان متولد شده از مادرانی که در دوران بارداری به توکسوپلاسموز حاد مبتلا می شوند، به عنوان یکی از شایع ترین عفونتهای فرصت طلب در بیماران دچار نﻘص ایمنی اهمیت ویژه ای دارد. گرچه راه اصلی انتقال تماس با گربه و خوردن موادگوشتی می باشد، اما چون در مرحله حاد عفونت انگل در تمام مایعات بدن وجود دارد، اگر در این مرحله خون اهدا شود انتقال انگل محتمل است. هدف این مطالعه بررسی شیوع آنتی بادیهای ضد توکسوپلاسما گوندی در اهدا کنندگان خون سازمان انتقال خون همدان بوده است.

کلیدواژه ها:

Toxoplasmosis ، Blood donors ، ELISA ، IgG ، IgM ، توکسوپلاسموز ، سازمان انتقال خون ، اهدا کنندگان خون ، IgG ، IgM.