امکان سنجی پیش بینی لیشمانیوز جلدی در پلدختر با استفاده از متغیرهای اقلیمی

مقدمه: روند رو به افزایش مبتلایان به بیماری سالک در شهرستان پلدختر طی ده سال گذشته و پیشرفت تکنولوژی در تولید داده، ضرورت ساخت مدل های پیش بینی شیوع بیماری را در منطقه افزایش داده است. لذا در این بررسی از متغیرهای اقلیمی در پیش­بینی بیماری سالک استفاده شده است. مواد و روش ­ها: در این تحقیق با کمک مدل­ رگرسیونی رابطه بین آمار تعداد مبتلایان به بیماری و سیگنال های اقلیمی به صورت همزمان و با یک، دو، سه و چهار ماه تاخیر رگرسیون گرفته شده است. یافته ­ها: در مجموع بین بیماران بهمن با سیگنال اقلیمی nino۱ دی، بیماران اسفند با سیگنال اقلیمی pna بهمن، بیماران فروردین با سیگنال اقلیمی AAMM اسفند، بیماران اردیبهشت با سیگنال اقلیمی AO فروردین و بیماران مرداد با سیگنال اقلیمی tsa خرداد، در سطح ۵ درصد رابطه معنادار وجود داشت. همچنین بین بیماران بهمن با سیگنال اقلیمی nino۱ دی در سطح ۱۰ درصد رابطه معنادار وجود داشت. بحث و نتیجه ­گیری: این بررسی نشان داد که استفاده از سیگنال های اقلیمی با تاخیر برای پیش­بینی بیماری، بهتر از به کارگیری سیگنال­ها و بیماری به صورت همزمان است. بین آمار ابتلا به بیماری در کل دوره با سیگنال pdo با دو ماه تاخیر بیشترین میزان همبستگی (۵۳/۸۴ %) به دست آمد. علاوه بر این نتایج نشان داد که تقریبا در نیمی از ماه­ های سال همبستگی خوبی بین شیوع بیماری سالک و سیگنال های اقلیمی وجود دارد و درنتیجه می­توان با استفاده از سیگنال های اقلیمی به شیوع بیماری سالک پی برد.

کلیدواژه ها:

Cutaneous Leishmaniasis ، Climatic Signals ، Prediction ، Poldokhtar County ، Correlation ، سالک ، سیگنال های اقلیمی ، پیش بینی ، شهرستان پلدختر ، همبستگی