کارایی داکسی سایکلین در کاهش اختلالات ناشی از ایسکمی - خون رسانی مجدد تجربی یک طرفه بیضه در اسپرم های اپیدیدیمی موش
محل انتشار: مجله یافته، دوره: 19، شماره: 1
سال انتشار: 1396
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 85
فایل این مقاله در 13 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_YAFTE-19-1_011
تاریخ نمایه سازی: 19 آبان 1404
چکیده مقاله:
مقدمه: ایسکمی- خون رسانی مجدد ناشی از پیچش بیضه می تواند موجبات آسیب هر دو بیضه را فراهم آورد. مطالعه حاضر جهت ارزیابی اثر داکسیسایکلین بر روی اختلالات ناشی از ایسکمی- خونرسانی مجدد تجربی یکطرفه بیضه در اسپرم های اپیدیدیمی موش صورت پذیرفت.
مواد و روش ها: این مطالعه بر روی پنج گروه مساوی شش تایی موش نر بالغ انجام گرفت. در دو گروه از حیوانات، متعاقب بیهوشی و خارج نمودن بیضه سمت چپ، عروق بند بیضه و مجرای دفران از یکدیگر جدا و با استفاده از پنس خون بند غیرتروماتیک، بخش عروقی بند بیضه به مدت ۳۰ دقیقه مسدود گردید. یک گروه از گروه های فوق، روزانه ۵/۲ میلیگرم به ازای هر کیلوگرم وزن بدن به صورت داخل صفاقی داروی داکسیسایکلین را به مدت ۳ روز از روز ایجاد ایسکمی- خون رسانی مجدد تجربی دریافت نمود. گروه شاهد، شم و گروهی که تنها داکسیسایکلین دریافت می کرد نیز در نظر گرفته شد. خصوصیات اسپرم هر دو اپیدیدیم پس از ۳۵ روز مورد ارزیابی قرار گرفتند.
یافته ها: ایسکمی- خون رسانی مجدد یکطرفه بیضه کاهش معنیداری را در تعداد، میزان زنده مانی و قابلیت تحرک اسپرم های هر دو اپیدیدیم موجب گشت. همچنین، میزان وقوع آپوپتوز در اسپرم های هر دو اپیدیدیم و بروز ناهنجاری در اسپرم های اپیدیدیم همسو به شکل معنی داری متعاقب ایسکمی- خون رسانی مجدد یک طرفه بیضه افزایش یافت. تجویز داکسیسایکلین بهبود قابل توجهی را در تغییرات منفی ناشی از ایسکمی- خون رسانی مجدد در فراسنجه های فوق موجب گردید.
بحث و نتیجه گیری: به نظر میرسد داکسیسایکلین به صورت بالقوه می تواند در برابر عوارض تولیدمثلی طولانی مدت ایسکمی- خونرسانی مجدد یک طرفه بیضه در موش واجد اثرات محافظتی باشد.
کلیدواژه ها:
Ischemia-reperfusion ، Doxycycline ، Testis ، Sperm ، Mouse ، ایسکمی- خون رسانی مجدد ، داکسی سایکلین ، بیضه ، اسپرم ، موش
نویسندگان
مهدی شاه کریمی
Department of Basic Sciences, Faculty of Veterinary Medicine, Urmia University, Urmia, Iran
علی شالیزار جلالی
Department of Basic Sciences, Faculty of Veterinary Medicine, Urmia University, Urmia, Iran
مهدی بهفر
Department of Surgery and Diagnostic Imaging, Faculty of Veterinary Medicine, Urmia University, Urmia, Iran
غلامرضا نجفی
Department of Basic Sciences, Faculty of Veterinary Medicine, Urmia University, Urmia, Iran
مراجع و منابع این مقاله:
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :
