بررسی اثر دوز پایین نالوکسان روی شدت درد و عوارض جانبی اوپیوئیدها در بیماران تحت کوله سیستکتومی لاپاروسکوپیک

مقدمه: مطالعات قبلی اثر نالوکسان روی شدت درد و عوارض جانبی اوپیوئیدها بعد از جراحی را بررسی کرده اند با این حال نتایج مطالعات متناقض است. مطالعه حاضر به منظور بررسی اثر تجویز دوز پایین نالوکسان روی شدت درد و میزان تهوع، استفراغ، خارش و احتباس ادراری در بیماران تحت کوله سیستکتومی لاپاروسکوپیک طراحی گردید.          مواد و روش ها: در مطالعه حاضر ۶۰ بیمار نیازمند به عمل جراحی کوله سیستکتومی لاپاروسکوپیک شرکت نمودند و بعد از جراحی به طور تصادفی دو گروه تقسیم شدند: گروه نالوکسان (۲۵/۰ میکروگرم بر کیلوگرم در هر ساعت نالوکسان به علاوه ۲۰ میکروگرم بر کیلوگرم در هر ساعت مورفین) و گروه دارونما (سرعت ۲۰ میکروگرم بر کیلوگرم در هر ساعت مورفین). بیماران ۲، ۴، ۸ و ۱۶ ساعت بعد از ورود به ریکاوری ارزیابی شدند و شدت درد و بروز عوارض جانبی شامل تهوع، استفراغ، خارش  و احتباس ادراری توسط یک پرستار ثبت شد. یافته ها: شیوع تهوع، استفراغ، خارش و احتباس ادراری ۲، ۴، ۸ و ۱۶ ساعت بعد از جراحی به طور معنی داری در گروه نالوکسان کمتر از گروه دارونما بود. شدت درد بعد از جراحی بین دو گروه تفاوت معنی داری نداشت. بحث و نتیجه گیری: یافته های مطالعه حاضر نشان دادند که تجویز همزمان نالوکسان و مورفین در بیماران تحت کوله سیستکتومی لاپاروسکوپیک به طور معنی داری عوارض ناشی از اوپیوئیدها شامل تهوع، استفراغ، خارش و احتباس ادراری را در مقایسه با مورفین به تنهایی کاهش داد ولی تاثیری بر شدت درد بعد از جراحی نداشت.

کلیدواژه ها:

naloxone ، morphine ، laparoscopic cholecystectomy ، pain ، vomiting ، نالوکسان ، مورفین ، کوله سیستکتومی لاپاروسکوپیک ، درد ، استفراغ