میگو مخزنی غیرفعال برای اشریشیاکلی های دارای مقاومت آنتی بیوتیکی چندگانه

مقاومت آنتی بیوتیکی از مهم ترین تهدیدات جهانی برای سلامت عمومی است. استفاده نامناسب و بیش از حد آنتی بیوتیک ها، نقش مهمی در ظهور عوامل بیماری زای مقاوم به آنتی بیوتیک ایفا می کند. در میان صنایع مبتنی بر حیوانات تولیدکننده غذا، آبزی پروری به سرعت در حال رشد و توسعه است و در تامین پروتئین حیوانی در سطح جهان نقش اساسی دارد. مطالعه حاضر با هدف ارزیابی نقش مخزنی میگو برای باکتری اشریشیاکلی مقاوم به آنتی بیوتیک در شهر کرمان انجام شد. در این مطالعه طی یک دوره زمانی شش ماهه (از ابتدای مهرماه تا پایان اسفندماه ۱۴۰۲) ۲۶۷ نمونه میگوی به ظاهر سالم طی شش ماه از پنج مرکز عرضه محصولات پروتئینی جمع آوری گردید. جدایه های اشریشیاکلی با استفاده از روش های کشت و تست های بیوشیمیایی، جداسازی و شناسایی شدند. آزمایش حساسیت آنتی بیوتیکی با استفاده از روش انتشار دیسک صورت پذیرفت. از میان ۲۶۷ نمونه میگو، ۱۷۷ نمونه (۲۹/۶۶ درصد) از نظر باکتری اشریشیاکلی مثبت ارزیابی شدند. در میان جدایه ها، بیش ترین مقاومت در برابر فلورفنیکل (۷/۵۳ درصد)، استرپتومایسین (۹/۵۱ درصد) و کانامایسین (۳/۴۲ درصد) مشاهده شد. مجموعا ۸/۸۹ درصد جدایه­ها (۱۵۹ از ۱۷۷ جدایه) نسبت به حداقل یک آنتی بیوتیک مقاوم بودند و ۲۴/۲۸ درصد (۵۰ از ۱۷۷ جدایه) به عنوان جدایه های دارای مقاومت آنتی بیوتیکی چندگانه شناسایی شدند. ۷/۶۶ درصد جدایه ها (۱۱۸ از ۱۷۷ جدایه) دارای شاخص مقاومت چندگانه آنتی بیوتیکی بالای ۲/۰ بودند که احتمالا از مراکز پرورش میگو با مصرف بالای آنتی بیوتیک منشا گرفته اند. این یافته ها نقش میگو به عنوان مخزن غیرفعال اشریشیاکلی های دارای مقاومت آنتی بیوتیکی چندگانه در زنجیره غذای انسانی را برجسته می کند و بر لزوم نظارت دقیق تر بر مصرف آنتی بیوتیک ها در آبزی پروری و برنامه های نظارتی در این عرصه تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

مقاومت آنتی بیوتیکی ، اشریشیاکلی ، میگو