بررسی تطبیقی مبانی تربیت اجتماعی در قرآن و انجیل (با تکیه بر نظریه سرمایه اجتماعی)

تربیت اجتماعی، به عنوان بستری برای شکل گیری و پویایی جوامع انسانی، از اهمیت بنیادینی برخوردار است و چگونگی شکل گیری آن در ادیان مختلف، موضوعی قابل بررسی است. این پژوهش با روش تحلیلی-تطبیقی، به بررسی مبانی تربیت اجتماعی در قرآن و انجیل با تکیه بر نظریه سرمایه اجتماعی می پردازد. نظریه سرمایه اجتماعی، با سه شاخص اصلی پیوندهای اجتماعی، پل های اجتماعی و پیوند با نهادها، چارچوبی مناسب برای تحلیل روابط اجتماعی و نقش آنها در توسعه و انسجام جامعه فراهم می کند. در حوزه پیوندهای اجتماعی، قرآن بر تربیت بر پایه احترام، مسئولیت پذیری و نظم در خانواده و مشارکت اجتماعی و اصلاح جامعه در سطح وسیع تر تاکید دارد، در حالی که انجیل بر تربیت بر پایه محبت، فداکاری و گسترش دایره شمول روابط اجتماعی تمرکز دارد. در سطح پل های اجتماعی، قرآن بر تربیت بر پایه منطق، استدلال، حفظ حقوق و عدالت تاکید می کند، در حالی که انجیل بر تربیت بر پایه بخشش، گذشت، تحمل و محبت به همنوع تمرکز دارد. در زمینه پیوند با نهادها، قرآن بر تربیت برای مشارکت فعال و مسئولانه در جامعه و تقویت نهادهای جامعه اسلامی (خانواده، نهادهای دینی) تاکید دارد، در حالی که انجیل بر تربیت برای اطاعت از حکومت و خدمت به همه افراد جامعه، صرف نظر از دین و باورشان، تمرکز دارد. قرآن الگویی از تربیت اجتماعی را ارائه می دهد که بر تعادل میان حقوق و تکالیف، عدالت و نظم اجتماعی، و مشارکت فعال در جامعه تاکید دارد. در مقابل، انجیل الگویی مبتنی بر محبت، ایثار، گذشت و خدمت بی قید و شرط به همنوع را توصیه

کلیدواژه ها:

قرآن ، انجیل ، تربیت اجتماعی ، سرمایه اجتماعی ، حق