گونه شناسی هواخواهی میان کاربران نوجوان اینستاگرام
سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 110
فایل این مقاله در 19 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_RCC-5-3_003
تاریخ نمایه سازی: 19 آبان 1404
چکیده مقاله:
شبکه اجتماعی اینستاگرام به عنوان یکی از محبوبترین سکوهای رسانههای اجتماعی، نقش مهمی را در ایجاد و تقویت جوامع هواداری ایفا کرده و فضایی برای تولید و بازتولید متون فرهنگی و ایجاد معانی اشتراکی در اختیار هواخواهان قرار داده است. هدف پژوهش حاضر شناخت انواع و گونههای هواخواهی میان کاربران نوجوان ایرانی از طریق تحلیل محتواهایی است که آنان در این شبکه به اشتراک گذاشتهاند. بدین منظور صفحات شخصی نوجوانان با استفاده از روش تحلیل مضمون، بررسی شدهاند.با توجه به نتایج پژوهش حاضر، پدیده هواخواهی میان کاربران نوجوان اینستاگرام دارای طیف گستردهای میباشد که از هواداری از گروههای موسیقی و تیمهای ورزشی تا ابراز علاقه به شخصیتهایی مانند شهدا، مداحان و اهالی فرهنگ، هنر و ادب را در بر میگیرد. در اینستاگرام، جهان هواداران نوجوان از فرهنگی همگن و یکپارچه فاصله گرفته و شامل سنخها و گونههای مختلفی در فضایی مشارکتی میشود؛ بااینحال رایجترین شکل آن از طریق مصرف موسیقی است. هواداری یک تجربه ثابت نیست؛ بلکه ترکیبی از تعاملات پویا، شبکهها و انتخابهای شخصی و جمعی است. نتایج این پژوهش نشان میدهد که سه مضمون فراگیر «روایت کنشگری میدانی»، «تولید و بازتولید محتوای نشاندار» و «بازفرست و توزیع محتوا» گونههای اصلی هواخواهی در صفحات نوجوانان اینستاگرامی میباشند. با توجه به میزان درگیری نوجوانان اینستاگرامی، میتوان پنج سطح هواخواهی را شناسایی نمود. بالاترین سطح، هویتیابی میباشد که در آن هواداری نقش محوری در شناخت «خود» و شکلگیری آن پیدا میکند. پایینترین سطح، بازفرست رسانهای است. در این سطح نوجوانان محتواهای رسانهای مورد علاقهشان را مصرف کرده و آنها را بازنشر مینمایند. بازتولید رسانهای، اجرا و نمایش خود و کنشگری میدانی نیز به ترتیب بین این دو سطح قرار میگیرند.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
فاطمه محمدی زاده
دکتری، رشته علوم ارتباطات، دانشکده علوم ارتباطات، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران (نویسنده مسئول).
عبدالکریم خیامی
استادیار گروه ارتباطات و رسانه، دانشکده معارف اسلامی و فرهنگ و ارتباطات، دانشگاه امام صادق علیه السلام، تهران، ایران.
مراجع و منابع این مقاله:
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :