بررسی فقهی تبلیغات در رسانه های دیداری

از مهم ترین مسائلی که امروزه بشر با آن مواجه شده است؛ مسئله رسانه و انواع آن است. این مسئله و زوایای مختلف آن چنان فراگیر و گسترده شده که در همه ابعاد زندگی بشر ورود پیدا کرده است که از جمله رسانه، می توان به رسانه های دیداری مانند تلوزیون اشاره کرد. از جمله مباحثی که در رسانه های دیداری مطرح می شود، بحث تبلیغات تجاری است. تبلیغات تجاری، به عنوان یکی از عناصر مهم در تجارت از طریق معرفی انواع کالا و خدمات مورد توجه اکثر افراد جامعه مخصوصا صاحبان کالا قرار گرفته است. تبلیغات تجاری علاوه بر تبلیغ یک کالا و مصرف آن در عرصه های فرهنگی، اجتماعی و سیاسی، تاثیرات عمیق و گسترده ای دارد و از آن جایی که اسلام برای همه جوانب زندگی انسان برنامه دارد، حال با وجود این مسئله مهم و جدید باید بررسی شود که فقه و احکام فقهی در این باره چه نظری دارد؟ تحقیق پیش رو با روش توصیفی-تحلیلی با منابع کتابخانه ای، بنا بر همین ضرورت به این مسئله پرداخته و ذیل عنوان بررسی فقهی تبلیغات در رسانه های دیداری، موضوعاتی را به صورت جداگانه بیان کرده است. هدف از این تحقیق، بیان بخشی از احکام فقهی مربوط به تبلیغات تجاری است که طی بررسی کتب فقهی و حدیثی چنین نتیجه می شود که حکم اولیه در مورد تجارت، جواز آن است اما با توجه به شرایط به کمک عناوین فقهی مانند اکل مال به باطل، اسراف، حرمت نجش، عدم وفای به عهد، می توان حکم ثانوی تبلیغات تجاری را که حرمت است، به دست آورد. در ادامه علاوه بر بیان قواعد فقهی که هر کدام احکام خاص به خودش را دارد، ذیل هر یک از عناوین، برخی مصادیق آن و وظیفه رسانه های تصویری بیان شده است.

کلیدواژه ها:

تبلیغات ، رسانه ، تبلیغات تجاری ، فقه ، قواعد فقهی