نگرش تحلیلی بر تاثیر هندسه و پیکربندی موضعی سازه های شبکه قطری بر مولفه استحکام تاب آوری لرزه ای

سازه شبکه قطری به عنوان یک ساختار تعمیم یافته بر پایه قاب خمشی محیطی و به دلیل ماهیت معماری و قابلیت پیکربندی، در ساخت سازه های بلند مرتبه مورد توجه مهندسان طراح قرار گرفته است. امکان کاهش مصالح مصرفی در حذف ستون های عمودی و کاربرد شبکه اعضای قطری، نمونه ای از کارایی ساختاری این سازه ها است. پارامترهای رفتار لرزه­ای این سازه متاثر از زاویه پیکربندی و ظرفیت محوری اعضای قطری می­باشد. اعضای قطری نیز با حاکمیت عملکرد محوری در برابر بارهای جانبی ناشی از باد و زلزله مقاومت کرده و نقش اساسی در محدود نمودن دامنه رفتار ناکشسان و کاهش روند تشکیل و گسترش حوزه های غیرخطی دارند. شایان ذکر است که به علت نبود ضوابط طراحی یکپارچه برای سازه ­های شبکه قطری، ضرورت انجام پژوهش های گسترده­ در زمینه تدوین معیارهای جامع و موثر در برآورد پارامترهای سختی و مقاومت، برقراری پایداری دینامیکی و چگونگی تغییرات تاب آوری این سازه ها در برابر بارهای دینامیکی ناشی از باد و زلزله، ملاحظه می شود. در این پژوهش، عملکرد لرزه ای سه سازه هم ­ساختار شبکه قطری با بلندای ۲۰ طبقه تحت مجموعه ای از رکوردهای حوزه نزدیک ارزیابی گردیده است. دیدگاه خاص این پژوهش در ارزیابی میزان تاثیرگذاری هندسه و پیکربندی اسکلت مقاوم در طبقه همکف و بخش ورودی سازه، بر روی پارامترهای مشخصه رفتاری است. یک مطالعه تحلیلی بر روی پارامتر پاسخ دریفت، نتایج تحلیل دینامیکی فزاینده IDA ، نمودار­های شکنندگی و مولفه تاب آوری لرزه ای تحت رکوردهای انتخابی صورت گرفته است. نتایج و آورده های تحلیلی این پژوهش، نشان از همگرایی نسبی و همخوانی به نسبت نزدیک میان ویژگی های رفتاری هر سه سازه مطالعاتی دارد. پاره­ ای تفاوت­های نسبی نیز به سبب تعبیه ورودی با ساختار هندسی متفاوت در مشخصه­ های رفتاری سازه ­های مطالعاتی ملاحظه می­شود.

کلیدواژه ها:

پیکربندی سازه ، رکورد حوزه نزدیک ، تحلیل IDA ، نمودار شکنندگی ، تاب آوری لرزه ای