پیش بینی تعداد تصادفات در گذرگاه های هم سطح ریل-جاده با بهره گیری از مدل پواسون صفر آماسیده و رویکرد فاکتورهای جمعیتی

حمل ونقل ریلی به دلیل اقتصادی بودن و ایمنی بالا جایگاه ویژه ای در بین شیوه های حمل ونقلی دارد اما تلاقی شبکه های جاده ای و ریلی در گذرگاه های هم سطح ایمنی شبکه ریلی را کاهش داده و خسارات مالی و جانی به دنبال دارد. پژوهش حاضر باهدف بررسی عوامل موثر بر تعداد تصادفات در این گذرگاه ها و ارائه روشی برای اولویت بندی گذرگاه های هم سطح مجاز ایران با تاکید بر بهبود ایمنی، بر اساس داده های ۱۰ ساله منتهی به ۱۴۰۱ و بلوک جمعیتی سال ۱۳۸۵ شمسی و مشخصات ۱۳۰ گذرگاه هم سطح انجام شده و از مدل پواسون صفرآماسیده که نسبت به تحقیقات پیشین در ایران دقت بالاتری دارد، استفاده کرده است همچنین پژوهش حاضر به دنبال و تنوع بخشی به متغیرهای موثر و ارتباط آن ها بر تصادفات گذرگاه ها است. این مدل شامل دوبخش است: بخش پواسونی که تعداد تصادفات را بر اساس عوامل موثر، ازجمله نوع کاربری جاده، نسبت جمعیت مردان به زنان در ۵ مایلی گذرگاه، فاصله تا نزدیک ترین تقاطع، تعداد کل قطارهای عبوری، جمعیت کل در محدوده ۵ مایلی و تعداد ریل های گذرگاه، بررسی می کند. با افزایش این متغیرها، تعداد تصادفات بیشتر می شود ولی افزایش تعداد ریل های گذرگاه به کاهش تصادفات می انجامد. بخش دوم مدل، بخش لجستیک است که احتمال وقوع صفر تصادف را ارزیابی می کند. عواملی مانند وجود جایگزین هنگام بسته بودن گذرگاه، اختلاف جمعیتی مردان از زنان در ۵ مایلی گذرگاه و میانگین روزانه ترافیک جاده ای بر این احتمال اثرگذارند، به طوری که با افزایش دو عامل نخست احتمال صفر تصادف افزایش و با افزایش ترافیک، این احتمال کاهش می یابد.

کلیدواژه ها:

گذرگاه هم سطح ، پیش بینی تصادفات ، مدل های آماری ، مدل پواسون صفرآماسیده