بررسی وارزیابی شاخص های توسعه پایدار در ساخت دیوارهای ساختمانی با استفاده از بتن سبک ساخته شده از ضایعات پتروشیمی

استفاده مداوم از منابع طبیعی، به ویژه مصالح تجدیدناپذیر، یکی از چالش های جدی صنعت ساخت وساز در مسیر توسعه پایدار است. این پژوهش با هدف ارزیابی امکان استفاده از ضایعات پتروشیمی در ساخت بلوک های بتنی سبک و بررسی عملکرد آن ها از منظر شاخص های توسعه پایدار (اقتصادی، زیست محیطی و اجتماعی) انجام شده است. نمونه های بتنی با نسبت های مختلف سیمان (۱۷۵، ۲۰۰ و ۳۵۰ کیلوگرم بر مترمکعب) ساخته شدند و مقاومت فشاری آن ها در سنین ۷، ۱۴ و ۲۸ روز اندازه گیری شد. نتایج نشان داد که نمونه با سیمان ۳۵۰ کیلوگرم دارای بیشترین مقاومت فشاری، برابر با ۶.۲ مگاپاسکال بوده که بالاتر از حداقل مقدار موردنیاز مطابق با استاندارد ملی ایران ۷۷۸۲ (حداقل ۲.۵ مگاپاسکال) برای دیوارهای غیر باربر است. وزن واحد حجم نمونه ها نیز در محدوده بتن سبک قرار گرفته و مقاومت حرارتی برابر با ‎۱.۰۸۳۷‎ وات بر مترمربع کلوین اندازه گیری شد که نشان دهنده عملکرد مناسب حرارتی است. همچنین تحلیل SWOT نشان داد که این نوع بتن می تواند از طریق کاهش مصرف منابع طبیعی، بازیافت ضایعات صنعتی و کاهش هزینه های تولید، در جهت دستیابی به اهداف توسعه پایدار موثر واقع شود. استفاده گسترده از این نوع بتن سبک می تواند ضمن کاهش آلودگی های زیست محیطی، موجب بهبود کیفیت زندگی ساکنان و افزایش بهره وری انرژی در ساختمان ها گردد.

کلیدواژه ها:

بتن سبک ، زیست محیطی ، روشSWOT ، توسعه پایدار ، ضایعات پتروشیمی