نقش نیاز به تایید اجتماعی و سبک های مقابله ای و خودآگاهی اجتماعی در پیش بینی اضطراب اجتماعی دانشجویان

هدف پژوهش حاضر بررسی نقش نیاز به تایید اجتماعی، سبک های مقابله ای و خودآگاهی اجتماعی در پیش بینی اضطراب اجتماعی دانشجویان بود. جامعه آماری شامل کلیه دانشجویان دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران غرب در سال تحصیلی جاری بود که از میان آن ها ۱۰۰ نفر به روش نمونه گیری تصادفی ساده انتخاب شدند. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه اضطراب اجتماعی لیبوتز، پرسشنامه نیاز به تایید اجتماعی کراولی، پرسشنامه سبک های مقابله ای لازاروس و پرسشنامه خودآگاهی اجتماعی بودند. داده ها با استفاده از روش های آماری همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون چندگانه مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند.نتایج نشان داد که نیاز به تایید اجتماعی با اضطراب اجتماعی رابطه مثبت و معناداری دارد؛ به طوری که دانشجویانی که نیاز بیشتری به تایید دیگران دارند، سطح بالاتری از اضطراب اجتماعی را تجربه می کنند. همچنین سبک های مقابله ای اجتنابی و هیجانی با اضطراب اجتماعی رابطه مثبت و سبک مقابله ای مسئله محور با آن رابطه منفی داشت. خودآگاهی اجتماعی نیز به عنوان یک عامل محافظتی، رابطه منفی و معناداری با اضطراب اجتماعی نشان داد. در مجموع، متغیرهای مورد بررسی توانستند سهم قابل توجهی از واریانس اضطراب اجتماعی را پیش بینی کنند.

کلیدواژه ها:

نیاز به تایید اجتماعی ، سبک های مقابله ای ، خودآگاهی اجتماعی ، اضطراب اجتماعی