نقش سرگشتگی ذهنی و منبع کنترل درونی در پیش بینی اختلال اضطراب اجتماعی دانشجویان

پژوهش حاضر به بررسی نقش سرگشتگی ذهنی و منبع کنترل درونی در پیش بینی اختلال اضطراب اجتماعی در میان دانشجویان می پردازد. اضطراب اجتماعی از جمله اختلالات روانی معمول در جمعیت دانشجویی است که می تواند تاثیر منفی بر عملکرد تحصیلی، روابط اجتماعی و کیفیت زندگی افراد داشته باشد. در این مقاله مروری، مفاهیم سرگشتگی ذهنی و منبع کنترل درونی، نقش آنها در بروز و شدت این اختلال و همچنین یافته های تحقیقات پیشین در این حوزه مورد بررسی قرار می گیرد. نتایج نشان می دهد که سطوح بالای سرگشتگی ذهنی و منبع کنترل درونی می توانند به عنوان عوامل پیش بین کننده مهم در تشدید اختلال اضطراب اجتماعی عمل کنند. در نهایت، اهمیت توجه به این متغیرها در طراحی رویکردهای مداخلاتی و برنامه های پیشگیرانه جهت کاهش اضطراب اجتماعی در جمعیت دانشجویی مورد تاکید قرار می گیرد.

کلیدواژه ها:

سرگشتگی ذهنی ، منبع کنترل درونی ، اختلال اضطراب اجتماعی