وضعیت سوء استفاده از شهادت تلقینی و کذب با تاکید بر دیدگاه فقهای متاخر امامیه
محل انتشار: سومین کنفرانس بین المللی حقوق، مدیریت، علوم تربیتی، روانشناسی و مدیریت برنامه ریزی آموزشی
سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 68
فایل این مقاله در 10 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
EMACO03_205
تاریخ نمایه سازی: 19 آبان 1404
چکیده مقاله:
در منابع فقهی، مفهوم شهادت دروغ یا شهادت زور، مشابهت قابل توجهی با تعاریف موجود در قوانین موضوعه دارد. با این حال، در تعیین مجازات این جرم، تفاوت های قابل ملاحظه ای وجود دارد. فقهای امامیه و اهل سنت، با استناد به روایات و سیره رهبران دینی، بر ضرورت تشهیر شاهد زور تاکید دارند، زیرا این عمل می تواند آسیب های جدی به جامعه وارد کند. در حالی که قانون مجازات اسلامی به این جنبه توجه کافی ندارد. بنابراین، بررسی مجدد و تاکید بر تشهیر به عنوان مجازاتی مناسب و بازدارنده برای جرم شهادت دروغ، امری ضروری به نظر می رسد. شهادت دروغ در زمره گناهان بزرگ محسوب می شود و عدالت را تضعیف می کند. این عمل در کنار گناهان دیگری مانند سرقت و رباخواری، به عنوان کبائر شناخته می شود. شاهدی که آگاهانه و عامدانه حقیقت را در دادگاه تحریف کند و باعث صدور حکم ناعادلانه شود، مرتکب عملی مذموم و ناپسند در جامعه و در محکمه وجدان و اخلاق شده است.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
کاوه رضایی
دانشجوی دکتری حقوق بین الملل عمومی ، دانشگاه پیام نور واحد تهران ، ایران، مدرس دانشگاه ، وکیل دادگستری
طاهره اقبالی
کارشناس ارشد حقوق ، دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه آزاد اسلامی واحد ایلام ایران.
سبحان صحرایی
کارشناسی حقوق ، دانشگاه پیام نور واحد دهلران، ایران، وکیل پایه یک دادگستری