حق رازداری بیماران از منظر حقوق کیفری و حقوق بین الملل با تاکید بر حق رازداری بیماران زنان و زایمان و جراحی زیبایی

حفظ راز پزشکی به عنوان یکی از اصول اساسی حرفه پزشکی مطرح است و هرگونه افشای اطلاعات بیمار باید جز در موارد استثنایی و با رعایت محدودیت های دقیق صورت گیرد. این افشا نباید از حد ضرورت فراتر رود و باید منحصرا به هدفی که برای آن مجاز دانسته شده، محدود شود. پزشکان و کادر درمانی که به دلیل وظایف خود به اطلاعات مربوط به وضعیت بیمار دسترسی پیدا می کنند، موظف به حفظ این اسرار هستند عدم رعایت این وظیفه می تواند پیامدهای حقوقی از جمله مسئولیت کیفری، انتظامی و مدنی برای آن ها داشته باشد. بدین ترتیب، حفظ اسرار بیماران نه تنها یک تعهد اخلاقی، بلکه یک تکلیف قانونی محسوب می شود و افشای این اسرار، عملی محکوم و از منظر قوانین جاری جرم تلقی می شود. طبق ماده ۱ قانون مسئولیت مدنی، اگر افشای اسرار پزشکی باعث آسیب مادی یا معنوی به بیمار شود، چه به صورت عمدی و چه غیرعمدی ناشی از بی احتیاطی، فرد افشاکننده مسئول جبران خسارت خواهد بود.در دو مورد خاص در بیماران زنان و زایمان و جراحی زیبایی بیشتر بوقوع می پیوندد. فرضا در بیماران زنان زایمان والدین جنسیبت نوزاد را یک راز می دانند. یا در بیماران جراحی زیبایی اغلب مایل هستند که زیبایی های خود را طبیعی معرفی نمایند و دوست ندارند که عمل زیبایی ایشان افشاء گردد. بنابراین مسئولیت پزشکان در قبال افشای اسرار بیماران بر پایه تقصیر استوار است، به این معنا که پزشک در صورت نقض تعهد خود نسبت به حفظ اطلاعات بیمار، مسئول شناخته می شود و ملزم به پرداخت خسارت خواهد بودکه در قوانین ملی و بین المللی مورد توجه واقع شده است. همچنین، وجود قرارداد ضمنی میان پزشک و بیمار می تواند نقش تعیین کننده ای در تعیین حدود مسئولیت پزشک یا فرد افشاکننده ایفا کند.

کلیدواژه ها:

حق رازداری بیماران ، حقوق کیفری ، زنان و زایمان ، جراحی زیبایی