مدیریت کلاس با تلفیق روانشناسی تربیتی و همکاری بین نقشی

پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش تلفیق روانشناسی تربیتی و همکاری بین نقشی در بهبود مدیریت کلاس انجام شده است. در این راستا، تلاش شده تا با بهره گیری از مبانی نظری روانشناسی تربیتی و الگوهای تعامل بین نقشی، راهکارهایی برای ارتقای کیفیت یاددهی-یادگیری، کاهش تنش های رفتاری و افزایش مشارکت دانش آموزان ارائه شود. روش پژوهش از نوع کیفی بوده و با استفاده از تحلیل محتوای منابع علمی، مصاحبه با معلمان، مشاوران و مدیران آموزشی، و مشاهده مشارکتی در کلاس های درس انجام شده است. داده ها با استفاده از مدل تحلیل مضمون (Thematic Analysis) بررسی شدند تا الگوهای رفتاری، نگرش ها و تجارب مرتبط با مدیریت کلاس استخراج گردد. نتایج پژوهش نشان داد که تلفیق اصول روانشناسی تربیتی مانند شناخت تفاوت های فردی، تقویت انگیزش درونی، و آموزش مهارت های اجتماعی، در کنار همکاری بین نقشی میان معلم، مشاور، والدین و سایر عوامل آموزشی، منجر به ایجاد محیطی پویا، امن و یادگیرنده محور در کلاس می شود. همچنین، مشارکت فعال دانش آموزان در تصمیم گیری های آموزشی و ایجاد حس مالکیت نسبت به فرآیند یادگیری، نقش مهمی در کاهش رفتارهای چالش برانگیز و افزایش خودتنظیمی ایفا می کند. پژوهش بر اهمیت طراحی برنامه های آموزشی چندرشته ای و توسعه مهارت های ارتباطی معلمان تاکید دارد و پیشنهاد می کند که سیاست گذاران آموزشی بسترهای لازم برای همکاری بین نقشی و آموزش روانشناسی تربیتی به معلمان را فراهم سازند.

کلیدواژه ها:

مدیریت کلاس ، تلفیق روانشناسی تربیتی ، دانش آموزان