بررسی رابطه بهزیستی ذهنی با احساس خودارزشمندی و تعلق خاطر سازمانی معلمان مقطع ابتدایی شهرستان بردسکن

پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه بهزیستی ذهنی با احساس خودارزشمندی و تعلق خاطر سازمانی در معلمان مقطع ابتدایی شهرستان بردسکن انجام شده است. معلمان به عنوان یکی از عوامل کلیدی در نظام آموزشی، نقش مهمی در رشد تحصیلی، اجتماعی و روانی دانش آموزان ایفا می کنند. بهزیستی ذهنی، به عنوان شاخصی از سلامت روان، شامل رضایت از زندگی، شادکامی و توانایی مدیریت استرس است که با احساس خودارزشمندی (ارزیابی مثبت از خود، شامل شایستگی و پذیرش اجتماعی) و تعلق خاطر سازمانی (ارتباط عاطفی و تعهد به محیط کار) رابطه ای نزدیک دارد. این پژوهش با رویکرد توصیفی-همبستگی و به روش پیمایشی انجام شد و جامعه آماری آن شامل ۴۷۰ معلم مقطع ابتدایی شهرستان بردسکن بود. نمونه گیری به روش تصادفی طبقه ای بر حسب جنسیت انجام شد و ۲۱۱ نفر بر اساس جدول کرجسی و مورگان انتخاب شدند. ابزارهای پژوهش شامل سه پرسشنامه معتبر بود: مقیاس بهزیستی ذهنی کییز و ماگیارمو (۲۰۰۳) با ۴۵ سوال در سه بخش هیجانی، روانشناختی و اجتماعی؛ پرسشنامه احساس خودارزشمندی دوستی و حسینی نیا (۱۳۹۹) با ۲۶ سوال و چهار خرده مقیاس (روابط بین فردی، پذیرش خود، شایستگی، معنای زندگی)؛ و پرسشنامه تعلق خاطر سازمانی آرمسترانگ (۲۰۰۸) با ۱۵ سوال و پنج مولفه (تعلق، محیط کار، رهبری، فرصت رشد، فرصت مشارکت). داده ها از طریق روش های میدانی (پرسشنامه) و کتابخانه ای جمع آوری و با استفاده از نرم افزار SPSS۲۸ تحلیل شدند. تحلیل های آماری شامل آمار توصیفی (میانگین، انحراف استاندارد، کجی) و استنباطی (آزمون کلموگروف-اسمیرنوف، همبستگی پیرسون، رگرسیون) بود.

کلیدواژه ها:

بهزیستی ، ذهنی ، احساس خودارزشمندی