بررسی تاثیر استفاده از رسانه های اجتماعی و روابط مادر و دختر در خانواده

رسانه های اجتماعی به عنوان پدیده ای نوین در تعاملات انسانی، طی دو دهه اخیر نقشی تعیین کننده در سبک زندگی، الگوهای ارتباطی و شکل گیری هویت اجتماعی و خانوادگی ایفا کرده اند. در این میان، رابطه مادر و دختر به عنوان یکی از موثرترین پیوندهای عاطفی در خانواده، بیشترین تاثیر را از تغییرات فناوری های ارتباطی پذیرفته است. پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر استفاده از رسانه های اجتماعی بر کیفیت روابط بین مادر و دختر در خانواده، به تحلیل دقیق این پدیده در بستر اجتماعی-فرهنگی ایران می پردازد. روش پژوهش حاضر، توصیفی-تحلیلی بوده و با بهره گیری از داده های میدانی و پرسش نامه های ساخت یافته در میان جامعه آماری مادران و دختران نوجوان و جوان، به واکاوی اثرات مثبت و منفی استفاده از شبکه های اجتماعی مجازی می پردازد. یافته ها نشان می دهند که میزان و نوع استفاده از رسانه های اجتماعی می تواند هم به تقویت ارتباط مادر و دختر از طریق تعاملات مجازی، اشتراک علایق و ارتقای درک متقابل منجر شود و هم در صورت عدم مدیریت صحیح، سبب فاصله عاطفی، بروز سوء تفاهم ها و کاهش کیفیت گفت وگوهای بین نسلی گردد. نقش عوامل واسطی همچون سطح سواد رسانه ای، الگوهای تربیتی، تفاوت های نسلی و مهارت های ارتباطی نیز در این میان برجسته است. نتایج پژوهش بر ضرورت آموزش سواد رسانه ای به والدین و نوجوانان، توسعه مهارت های گفت وگوی بین نسلی و بازتعریف مرزهای ارتباطی سالم در فضای مجازی تاکید دارد. این مقاله تلاش دارد تا از رهگذر یافته های علمی و تحلیل های کاربردی، بستری مناسب برای بهبود کیفیت روابط مادر و دختر در عصر رسانه فراهم آورد.

کلیدواژه ها:

رسانه های اجتماعی ، روابط مادر و دختر ، خانواده ، سواد رسانه ای ، تعاملات بین نسلی ، شبکه های مجازی ، پیوند عاطفی