بررسی عوامل موثر بر رضایت دانش آموزان از شیوه های تدریس معلمان

هدف پژوهش حاضر، بررسی و شناسایی عوامل کلیدی موثر بر رضایت دانش آموزان از شیوه های تدریس معلمان است. رضایت دانش آموزان به عنوان یکی از شاخص های مهم کیفیت آموزشی و پیش بینی کننده قوی انگیزش تحصیلی و پیشرفت درسی، همواره مورد توجه نظام های آموزشی بوده است. این تحقیق با استفاده از روش توصیفی-پیمایشی، به دنبال آن است که مشخص سازد کدام ابعاد از عملکرد آموزشی معلم، بیشترین تاثیر را بر نگرش مثبت و رضایت دانش آموز دارد. جامعه آماری این پژوهش را دانش آموزان دوره متوسطه تشکیل داده اند و داده ها از طریق پرسشنامه محقق ساخته جمع آوری گردیده است. یافته های اولیه نشان می دهد که رضایت دانش آموزان، مفهومی چندوجهی است که صرفا به نتیجه امتحان یا نمره محدود نمی شود. عواملی نظیر تسلط علمی معلم بر محتوا، وضوح و شیوایی بیان، توانایی در برقراری ارتباط عاطفی و انسانی، استفاده از روش های تدریس فعال و مشارکتی، بهره گیری مناسب از فناوری های آموزشی، مدیریت عادلانه کلاس درس و ارائه بازخوردهای سازنده، به طور معناداری بر سطح رضایت دانش آموزان تاثیرگذار هستند. نتایج این پژوهش تاکید می کند که معلمان برای افزایش اثربخشی تدریس، علاوه بر تسلط تخصصی، نیازمند تقویت مهارت های ارتباطی و پداگوژیکی (آموزشی) خود هستند. درک این عوامل می تواند به مراکز تربیت معلم، مدیران مدارس و خود معلمان در بازنگری و بهبود شیوه های تدریس و در نهایت، ارتقای کیفیت فرآیند یادگیری کمک شایانی نماید.

کلیدواژه ها:

رضایت دانش آموزان ، شیوه های تدریس ، عملکرد معلم ، انگیزش تحصیلی ، کیفیت آموزش.