بررسی تاثیر درمان شناختی رفتاری بر بهبود خودکارآمدی دانش آموزان

مفهوم خودکارآمدی یکی از مفاهیم عمده در نظریه شناختی-اجتماعی بندورا است که به باورهای شخص در ارتباط با توانایی اش در انجام امور دلالت می کند و از منابع مختلف از جمله توفیق ها و شکستهای خود فرد، مشاهده موفقیت یا شکست دیگرانی که شبیه به او هستند و ترغیب کلامی سرچشمه می گیرد. پژوهش حاضر به روش مروری و از نوع کتابخانه ای بر آن است تا به بررسی تاثیر درمان شناختی رفتاری بر بهبود خودکارآمدی دانش آموزان بپردازد . درمان شناختی - رفتاری نوعی درمان روانشناختی است که به دانش آموزان کمک می کند تا یاد بگیرند چگونه الگوهای فکری مخرب یا مزاحمی را که تاثیر منفی بر رفتار و هیجاناتش دارد، شناسایی و تغییر دهد و لذا ارائه مداخله مبنی بر درمان شناختی - رفتاری در افزایش خودکارآمدی در دانش آموزان موثر است .

کلیدواژه ها:

درمان شناختی رفتاری ، خودکارآمدی ، دانش آموزان