بهینه سازی فرآیندهای آزادسازی و تملک اراضی در پروژه های عمرانی شهری با استفاده از الگوریتم های هوش مصنوعی

فرآیندهای آزادسازی و تملک اراضی، به عنوان یکی از مراحل بنیادین و در عین حال پرچالش در اجرای پروژه های عمرانی شهری، همواره با مسائلی چون طولانی بودن زمان، هزینه های بالا، پیچیدگی های اداری و حقوقی، و احتمال بروز اختلافات و عدم شفافیت روبرو بوده اند. این مقاله با هدف بررسی پتانسیل الگوریتم های هوش مصنوعی (AI) در بهینه سازی این فرآیندها، از طریق روش شناسی مروری به تحلیل و سنتز مطالعات موجود می پردازد. “بهینه سازی” در این متن به معنای بهبود کارایی (افزایش سرعت، کاهش هزینه)، افزایش دقت (در ارزش گذاری، پیش بینی)، کاهش ریسک و افزایش شفافیت در مراحل مختلف تملک، از برنامه ریزی و مکانیابی تا ارزیابی، مذاکره و مدیریت فرآیند است. یافته های مرور ادبیات نشان می دهد که الگوریتم های هوش مصنوعی، به ویژه در حوزه های یادگیری ماشین (مانند رگرسیون، درخت تصمیم، شبکه های عصبی برای ارزش گذاری خودکار املاک - AVMs)، بهینه سازی (برای انتخاب مسیر یا مکان بهینه پروژه)، پردازش زبان طبیعی (برای تحلیل اسناد) و تحلیل پیش بینی کننده (برای شناسایی ریسک تعارضات)، قابلیت های چشمگیری برای تحول در فرآیندهای تملک ارائه می دهند. این الگوریتم ها می توانند با تحلیل حجم وسیعی از داده های مکانی، اقتصادی، اجتماعی و متنی، دقت و سرعت تصمیم گیری ها را افزایش داده، بسیاری از وظایف تکراری را خودکار کرده و مبنای داده محورتری برای کل فرآیند فراهم آورند. با این حال، پیاده سازی موفق این الگوریتم ها مستلزم غلبه بر چالش هایی چون کیفیت و دسترس پذیری داده ها، سوگیری های الگوریتمی، نیاز به شفافیت و توضیح پذیری مدل ها (XAI)، ملاحظات اخلاقی و حریم خصوصی، و لزوم توسعه ظرفیت های فنی و چارچوب های نظارتی مناسب است. نتیجه گیری می شود که به کارگیری هوشمندانه و مسئولانه الگوریتم های هوش مصنوعی می تواند گامی اساسی در راستای دستیابی به فرآیندهای تملک اراضی کارآمدتر، دقیق تر و شفاف تر در مدیریت شهری نوین باشد.