آینده پژوهی نظام آموزش وپرورش ایران در عصر هوش مصنوعی و ربات های آموزشی

این مقاله با رویکرد آینده پژوهی به امکان ها و مخاطرات پیش روی نظام آموزش وپرورش ایران در عصر هوش مصنوعی و ربات های آموزشی می پردازد و نشان می دهد چگونه ترکیب تحول های فناورانه با اصلاحات برنامه درسی و حکمرانی داده می تواند یادگیری را شخصی سازی و کیفیت را به طور سنجش پذیر ارتقا دهد. هدف ها شامل ترسیم پیشران ها و عدم قطعیت های کلیدی، تدوین سناریوهای محتمل برای دوره ۱۴۰۹ تا ۱۴۱۴، و استخراج پیامدهای سیاستی برای برنامه درسی، سنجش، نقش معلم و زیرساخت است. روش تحقیق این مقاله به صورت تحلیلی توصیفی و مبتنی بر مطالعات کتابخانه ای و مقالات معتبر انجام شده است. یافته ها حاکی از آن است که با استقرار چارچوب حکمرانی داده مدرسه محور، استانداردهای میان کنش پذیری محتوا، توسعه شایستگی های نو معلم (طراح یادگیری و مربی داده) و سنجش تکوینی داده بنیاد، می توان به بهبود معنادار در عدالت آموزشی، کارایی تخصیص منابع و کیفیت بازخورد رسید. سناریوها نشان می دهند موفقیت به میزان آمادگی دیجیتال مدارس، کیفیت پایلوت های منطقه ای و پیاده سازی تدریجی استانداردهای اخلاقی در به کارگیری ربات های آموزشی وابسته است. نتیجه کاربردی پژوهش، نقشه راهی سه فازی برای گذار، شامل خط پایه آمادگی، پایلوت و مقیاس پذیری همراه با آستانه های تصمیم و سنجه های نتیجه و فرایند است که از طریق آن می شود مسیر اجرای مسئولانه فناوری را در مدرسه هدایت کرد.

کلیدواژه ها:

آینده پژوهی آموزشی ، هوش مصنوعی ، ربات آموزشی ، حکمرانی داده ، برنامه درسی ، سنجش تکوینی