تاثیر مصرف طولانی مدت رانی تیدین بر ساختار هیستولوژیک بیضه رت بالغ

مقدمه: باتوجه به اثر رانی تیدین در مهار آنزیمهای Na+ K+ ATPase ، Ca++ ATPase وMg++ ATPase در بیضه ها ، افزایش سطح پرولاکتین ، اختلال در متابولیسم استروژن درکبد و گزارشاتی مبنی بر ژینکوماستی تاثیر مصرف طولانی مدت رانی تیدین بر بیضه مورد مطالعه قرار گرفت. مواد و روش ها: در این مطالعه تجربی ۴۰ رت نر بالغ دو ماهه آلبینو به چهار گروه ۱۰ تایی (یک گروه کنترل و سه گروه آزمایشی ۱، ۲ و ۳) تقسیم شدند. حیوانات گروه آزمایشی ۱ ، ۲ و ۳ برای مدت دو ماه به ترتیب تحت تجویز دهانی رانی تیدین با دوزهای ۱۰ ، ۷۰ و۴۰۰ mg/kg/day قرار گرفتند. بیضه راست برداشته و در محلول بوئن ثابت گردید. بعد از پردازش بافتی و برش گیری ، برشها با روشهای H;E ، پاس و تریکروم رنگ آمیزی و مورد مطالعه کیفی و مرفومتریک قرار گرفتند.متغیرهای کمی با تست توکی و p<۰.۰۵ به کمک نرم افزار spss۱۲ ارزیابی شد. نتیجه گیری: رانی تیدین دردوز اپتی مم و دراز مدت ضایعه ای درساختار طبیعی بیضه ایجاد نکرده واثر معنی داری بر تغییر قطر و ضخامت پوشش لوله های سمینی فر نشان نمی دهد. یافته ها: رانی تیدین دردوز اپتی مم(g/kg/day۱۰) و دراز مدت ضایعه بافتی درساختار طبیعی بیضه ایجاد نکرده و بر تغییر قطر و ضخامت پوشش لوله های سمینی فرنسبت به گروه کنترل تاثیر معنی داری نشان نداد. رانی تیدین در دوزهای بالا (۷۰ و۴۰۰ mg/kg/day) موجب ایجاد شکاف در پوشش لوله ها ، حفره دار شدن لوله ها ، آتروفی لوله ها و کاهش معنی دار ضخامت پوشش لوله های سمینی فر شد (۰۵/۰p<)؛ ولی موجب تغییر قطر لوله ها شد.

کلیدواژه ها:

Ranitidine ، Seminiferous tubule ، Morphometry. ، رانی تیدین ، لوله سمینی فر ، اثرات جانبی ، مرفومتری