پایش شیوع گواتر و میزان ید ادرار در دانش آموزان ۱۰-۷ ساله استان لرستان در سال ۱۳۸۰

مقدمه: کمبود ید و اختلال های ناشی از آن به عنوان یک مشکل عمده بهداشتی تغذیه ای در ایران از سال ها قبل شناخته شده است. استان لرستان یکی از مناطقی است که در مطالعات قبل از یدرسانی دارای شیوع بالای گواتر آندمیک بوده است. در ایران برنامه کنترل و پیشگیری از بروز این اختلال ها از جمله تولید و توزیع نمک یددار از سال ۱۳۶۸ به مرحله اجرا درآمده است. به منظور پایش برنامه کشوری مبارزه با کمبود ید در سال ۱۳۸۰ این بررسی در دانش آموزان ۷ تا ۱۰ ساله استان لرستان انجام شد. مواد و روش ها: طی یک بررسی توصیفی مقطعی از طریق نمونه گیری تصادفی تعداد ۱۲۰۰ دانش آموز (به تعداد مساوی دختر و پسر) انتخاب شدند. شیوع گواتر از طریق معاینه بالینی انجام و طبق تقسیم بندی سازمان جهانی بهداشت درجه بندی شد. نمونه ادرار از یک دهم نمونه ها اخذ گردید و اندازه گیری ید ادرار به روش هضم انجام شد. نتیجه گیری: یافته های این بررسی نشان می هد که در مقایسه با بررسی کشوری سال ۱۳۷۵ درصد گواتر در دانش آموزان کاهش معنی داری داشته و ید ادرار دانش آموزان استان لرستان همچنان در حد مطلوب سازمان جهانی بهداشت می باشد. بنابر نتایج این پژوهش استان لرستان در زمره مناطق "عاری از کمبود ید "محسوب می شود. یافته ها: درصد کلی گواتر در دانش آموزان این استان ۸/۷ درصد، به ترتیب در دختران و پسران ۸/۷ و ۷/۷ درصد بود (P=NS). میانه ید ادرار در جمعیت مورد مطالعه ۱۷ میکروگرم در دسی لیتر بود. در ۷/۸۵ درصد موارد ید ادرار بیشتر از ۱۰ میکروگرم در دسی لیتر بود و سطح ید ادرار کمتر از ۵ میکروگرم در دسی لیتر در ۷/۱ درصد موارد وجود داشت. در هیچ یک از موارد ید ادرار کمتر از ۲ میکروگرم در دسی لیتروجود نداشت. تفاوتی در میزان ید ادرار بین دو جنس و نیز بین دانش آموزان شهر و روستا مشاهده نشد(P=۰.NS).

کلیدواژه ها:

Goiter ، Urinary iodine ، Iodine deficiency ، گواتر ، کمبود ید ، ید ادرار ، استان لرستان