تاثیر تعداد وعده های غذایی بر پروفایل ایمونوگلوبولین ها و انسولین سرم در موش صحرایی
محل انتشار: مجله یافته، دوره: 8، شماره: 3
سال انتشار: 1385
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 89
فایل این مقاله در 7 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_YAFTE-8-3_011
تاریخ نمایه سازی: 18 آبان 1404
چکیده مقاله:
مقدمه: گرچه مصرف سه و کمتر از سه وعده در روز ( رژیم کم وعده ) در بسیاری ازکشورها رایج میباشد ولی در حال حاضر در کشورهای غربی گرایش فزاینده ای به سوی تعداد وعده های غذایی بیشتر ولی با حجم کمتر(رژیم پر وعده) مشاهده میگردد. تا بحال ، اثرات تعداد وعده های غذایی بر ایمنی هومورال در حیوانات آزمایشگاهی مورد بررسی قرار نگرفته است. همچنین اطلاعات انسانی و حیوانی در مورد اثرات تعداد وعده های غذایی بر روی میزان انسولین سرم نیز ضد و نقیض است. هدف از مطالعه حاضر بررسی اثرات تعداد وعده های غذایی بر پروفایل ایمونوگلوبولین ها برای اولین بار روی موش صحرایی می باشد. همچنین در مطالعه اخیر، اثر تعداد وعده های غذایی روی میزان انسولین سرم نیز مورد بررسی قرار خواهد گرفت.
مواد و روش ها: در یک مطالعه تجربی قبل و بعد مدل حیوانی، ۳۰ موش صحرایی ماده از نوع Wistar با ۱۱ هفته سن (۱۵±۲۱۰ گرم) بعد از ۱۰ روز دوره سازگاری وزن و به طور تصادفی به دو گروه کاملا مساوی تقسیم گردیدند.حیوانات غذای یکسان را یا بصورت ۸ وعده به فواصل هر ۲ ساعت یکبار از ساعت ۶ بعد از ظهر (رژیم پر وعده) و یا بصورت ۲ وعده در ساعات ۹ شب و ۶ صبح ( رژیم کم وعده ) به مدت ۶۰ روز دریافت نمودند. از هر حیوان قبل و بعد از مداخله خون گرفته شد. جهت اندازه گیری میزان انسولین و ایمونوگلوبولین های سرم از ELISA استفاده گردید. تجزیه و تحلیل داده ها با روش آماری Student’s t-test صورت گرفت . پروژه تحقیقاتی توسط کمیته اخلاق پزشکی دانشگاه علوم پزشکی تبریز مورد مطالعه و به تصویب رسید.
بحث و نتیجه گیری: رژیم غذایی پر وعده اثرات بهتری بر روی میزان انسولین، IgM و IgG سرم نسبت به رژیم
کم وعده دارد .تحقیقات بیشتر در این زمینه روی انسان و حیوان توصیه میگردد.
یافته ها: هر دو رژیم غذایی باعث کاهش غیر معنی داری (۰۵/۰> P ) در مقادیر انسولین و IgA سرم بعد از ۶۰ روز مداخله گردیدند. گرچه در هر دو رژیم غذایی میزان انسولین سرم بطور غیر معنی دار کاهش پیدا کرده بود، اما درصد کاهش در رژیم پر وعده در قیاس با رژیم کم وعده بیشتر بود (۳/۵%- در برابر۳/۲%- ). میزان IgMو IgG سرم در هر دو رژیم غذایی بطور معنی داری(۰۵/۰< P ) افزایش پیدا کرده بود، اما اختلاف بین دو رژیم قبل و بعد از مداخله معنی دار (۰۵/۰p<) نبود. گرچه، در هر دو گروه میزان IgMو IgG سرم بطور معنی داری(۰۵/۰< P ) افزایش پیدا کرده بود، اما درصد افزایش در رژیم پر وعده در قیاس با رژیم کم وعده بیشتر بود(به ترتیب ۵۶% در مقابل ۳۸% و ۳۷% در مقابل۷/۲۸% برای IgM و IgG سرم ). دریافت آب و غذا بطور غیر معنی داری(۰۵/۰> P ) در رژیم کم وعده در قیاس با رژیم پر وعده کمتر بود.
کلیدواژه ها:
Meal frequency ، Immunoglobulin ، Insulin ، Rat ، تعداد وعده های غذایی ، ایمونوگلوبولین ها ، انسولین سرم ، موش صحرایی