بررسی تاثیر کفش های غیر استاندارد در بروز و پیشرفت صافی کف پا در دانش آموزان مقطع ابتدایی

صافی کف پا یکی از شایع ترین اختلالات اسکلتی-عضلانی در کودکان است که در صورت بی توجهی می تواند موجب تغییرات ساختاری در پا، اختلالات راه رفتن، دردهای اندام تحتانی و پیامدهای عملکردی در دوران نوجوانی و بزرگسالی شود. دوره ابتدایی به عنوان مرحله حساس رشد عضلانی و استخوانی اهمیت ویژه ای دارد، زیرا تکامل قوس کف پا در این سنین هنوز کامل نشده و عوامل محیطی می توانند بر شکل گیری آن تاثیرگذار باشند. یکی از مهم ترین عوامل محیطی، نوع کفشی است که کودک به طور روزمره استفاده می کند. کفش استاندارد باید دارای وزن مناسب، انعطاف پذیری کافی، پاشنه متعادل و ساپورت قوس داخلی باشد تا فشارهای وارده بر کف پا را به شکل صحیح توزیع کند. در مقابل، کفش های غیر استاندارد با ساختار نامتناسب، جنس نامرغوب و عدم پشتیبانی از قوس کف پا، موجب تغییر در الگوی بیومکانیکی پا، افزایش خستگی، کاهش تعادل و در بلندمدت تشدید صافی کف پا می شوند. مرور مطالعات انجام شده نشان می دهد که استفاده مداوم از کفش های نامناسب با افزایش شیوع صافی کف پا و بروز اختلالات حرکتی در کودکان ارتباط معنی دار دارد. بنابراین، توجه به ویژگی های کفش مناسب، آموزش والدین و نظارت مدارس بر نوع کفش دانش آموزان، به همراه ارزیابی های دوره ای و تمرینات تقویتی می تواند نقش موثری در پیشگیری و کنترل این اختلال داشته باشد.

کلیدواژه ها:

صافی کف پا ، کفش غیر استاندارد ، دانش آموزان ابتدایی ، رشد پا ، پیشگیری