بررسی رشد پس از سانحه در بیماران مبتلا به سرطان گوارشی و ارتباط آن با حمایت اجتماعی و امید

مقدمه: تشخیص سرطان تجربه­ای ناخوشایند است. اما بیماران ممکن است تجربیات مثبتی نیز داشته باشند که به آن رشد پس از سانحه می­گویند. این مطالعه با هدف تعیین میزان رشد پس از سانحه در بیماران مبتلا به سرطان و ارتباط آن با امید و حمایت اجتماعی انجام شد. مواد و روش ­ها: مطالعه حاضر یک مطالعه توصیفی همبستگی است. جامعه پژوهش شامل کلیه بیماران بزرگسال مبتلا به سرطان گوارشی مراجعه کننده به مراکز درمانی وابسته به علوم پزشکی شیراز بود. نمونه پژوهش شامل ۱۱۲ بیمار مبتلا به سرطان گوارشی بودند که در ماه­ های اردیبهشت تا مرداد ۱۳۹۷ به مراکز درمانی انکولوژی امیر، درمانگاه شهید مطهری و درمانگاه امام رضا (ع) مراجعه نمودند و به روش در دسترس انتخاب شدند. داده ­ها با چهار پرسشنامه خصوصیات دموگرافیک، مقیاس رشد پس از سانحه، پرسشنامه حمایت اجتماعی و مقیاس امید میلر جمع ­آوری شدند. تحلیل داده ها با نرم افزارSPSS ۲۳  و با استفاده از آمار استنباطی شامل آزمون ضریب همبستگی پیرسون، تی مستقل، تحلیل واریانس یک طرفه و مدل رگرسیون خطی و در مواردی که متغیرها از توزیع نرمان برخوردار نبودند، از معادل ناپارامتری آزمون­ های فوق انجام شد. یافته­ ها: میانگین و انحراف معیار نمره رشد پس از سانحه ۶۴/۱۵±۳۷/۸۱ بود. میانگین و انحراف معیار نمره امید و حمایت اجتماعی نیز به ترتیب ۹۲/۲۴±۲۰/۱۹۵ و ۷۳/۱۱±۳۹/۹۷ بود. رشد پس از سانحه ارتباط مستقیم و معنا­داری با حمایت اجتماعی (۶۳۶/۰=r) و امید (۶۸۷/۰=r) داشت (۰۰۱/۰>p). امید (۶۱۳/۰=ß) نسبت به حمایت اجتماعی (۱۹۲/۰=ß) تاثیر بیشتری بر رشد پس از سانحه داشت. بحث و نتیجه ­گیری: بیماران مبتلا به سرطان، از رشد پس از سانحه در سطح خوب برخوردار بودند. با توجه به ارتباط رشد پس از سانحه با حمایت اجتماعی و امید، ارائه دهندگان خدمات سلامت می­توانند با القای امید و فراهم نمودن حمایت اجتماعی به بیماران مبتلا به سرطان کمک کنند.

کلیدواژه ها:

Gastrointestinal cancer ، Post-traumatic growth ، Social support ، Hope. ، سرطان گوارشی ، رشد پس از سانحه ، امید ، حمایت اجتماعی