بررسی اثر تجویز عصاره هیدروالکلی زنجبیل بر میزان گلوکز خون در موش های صحرائی هیپوتیروئیدیسم و نرمال

مقدمه:  کم کاری غده تیروئید در بین بیماری های غدد درون ریز شایع ترین بیماری پس از دیابت است. در کم کاری غده تیروئید، سطح ترشح هورمون های تنظیم کننده سوخت و ساز کاهش می یابد. هدف از این مطالعه بررسی اثر عصاره هیدروالکلی زنجبیل به عنوان داروی بالا برنده سوخت و ساز بر میزان گلوکز خون در موش های صحرایی هیپوتیروئیدیسم و نرمال می باشد. مواد و روش­ها: تعداد ۶۰ سر موش صحرایی نر نژاد ویستار به ۶ گروه تقسیم شدند: گروه کنترل ماده ای دریافت نکرد، گروه شاهد، mL ۱/ ۰ محلول سالین، به مدت ۲۴ روز دریافت کردند، گروه تجربی ۱ با دریافت متی مازول به مقدار mg/Kg ۶۰ به مدت ۲۴ روز، دچار هیپوتیروئیدیسم شدند. گروه تجربی ۲ عصاره هیدروالکلی زنجبیل را به مقدار mg/kg ۴۰۰ و گروه تجربی ۳ و ۴ با دریافت متی مازول به مقدار  mg/Kg ۶۰ و همزمان عصاره هیدروالکلی زنجبیل را با دوزهای  mg/kg ۲۰۰ و ۴۰۰ به مدت ۲۴ روز دریافت کردند. ۴۸ ساعت پس از آخرین تزریق، نمونه های خون از قلب آن ها جمع آوری شد. میزان گلوگز خون با دستگاه اتوآنالایزر اندازه گیری شد. اطلاعات جمع آوری شده با استفاده از نرم افزار SPSS و آزمون ANOVA مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. یافته ­ها: میزان گلوکز خون در گروه تجربی ۱ در مقایسه با گروه کنترل افزایش معناداری داشت که پس از بکارگیری عصاره هیدروالکلی زنجبیل در گروه های تجربی ۳ و ۴ کاهش معناداری را نشان داد (۰۵/۰>P). بحث و نتیجه­ گیری: بر اساس این نتایج می توان پیش بینی کرد که مصرف زنجبیل، میزان گلوکز خون را در بیماران مبتلا به کم کاری تیروئید کاهش می دهد.

کلیدواژه ها:

Ginger ، Glucose ، Hypothyroidism ، Methimazole ، کم کاری غده تیروئید ، متی مازول ، زنجبیل ، گلوکز