مروری نظام مند بر اثربخشی درمان شناختی–رفتاری در کاهش شدت نشانه های اضطراب و بهبود کارکرد روان شناختی افراد مبتلا به اختلالات اضطرابی

اختلالات اضطرابی از شایع ترین مشکلات روان شناختی در جوامع معاصر به شمار می آیند و پیامدهای گسترده ای بر کیفیت زندگی، عملکرد فردی و اجتماعی دارند. درمان شناختی–رفتاری (CBT) به عنوان یکی از مداخلات مبتنی بر شواهد، طی دهه های اخیر توجه بسیاری از پژوهشگران و درمانگران را به خود جلب کرده است. هدف پژوهش حاضر مروری نظام مند بر مطالعات انجام شده در زمینه اثربخشی درمان شناختی–رفتاری در کاهش شدت نشانه های اضطراب و بهبود کارکرد روان شناختی افراد مبتلا به اختلالات اضطرابی است. برای دستیابی به این هدف، پایگاه های اطلاعاتی معتبر داخلی و بین المللی جستجو و مقالات منتشرشده بین سال های اخیر بررسی شدند. یافته ها نشان می دهد که درمان شناختی–رفتاری در کاهش نشانه های انواع اختلالات اضطرابی از جمله اضطراب فراگیر، اضطراب اجتماعی، اختلال هراس و فوبیاهای خاص اثربخشی قابل توجهی دارد و علاوه بر کاهش علائم، به بهبود مهارت های مقابله ای و افزایش کیفیت زندگی بیماران منجر می شود. در عین حال، برخی محدودیت ها مانند تفاوت در پروتکل های درمانی و تنوع نمونه ها، تعمیم پذیری نتایج را دشوار می سازد. در مجموع، مرور حاضر بر ضرورت گسترش پژوهش های بومی سازی شده و کارآزمایی های بالینی دقیق تر برای ارتقای اثربخشی و کاربست بالینی این رویکرد تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

درمان شناختی–رفتاری ، اضطراب ، اختلالات اضطرابی