تاثیر گزارشگری پایداری در حسابداری بر ارزش سهام شرکت ها

در سال های اخیر، گزارشگری پایداری به عنوان یکی از ارکان اصلی شفافیت غیرمالی در نظام حسابداری شرکت ها مطرح شده و توجه فزاینده ای از سوی ذینفعان، سرمایه گذاران و نهادهای نظارتی را به خود جلب کرده است. این پژوهش با هدف بررسی تاثیر گزارشگری پایداری در حسابداری بر ارزش سهام شرکت های بورسی ایران انجام شده است. به ویژه، توجه به این موضوع که آیا ارائه گزارش های پایداری باکیفیت می تواند به عنوان یک سیگنال مثبت به بازار سرمایه عمل کرده و منجر به افزایش ارزش بازاری سهام شود، از جمله مسائل محوری این تحقیق است. جامعه آماری تحقیق شامل شرکت های بورسی فعال در بورس اوراق بهادار تهران در بازه زمانی ۱۴۰۰ تا ۱۴۰۲ بود که پس از اعمال معیارهای حذف، نمونه ای متشکل از ۹۸ شرکت و ۲۹۴ مشاهده پانلی انتخاب شد. داده های تحقیق از طریق پایگاه های مالی راهنما و فصربین و گزارش های سالانه و پایداری شرکت ها جمع آوری شد. برای اندازه گیری گزارشگری پایداری از چک لیست امتیازدهی مبتنی بر استانداردهای GRI استفاده شد و متغیر وابسته، ارزش سهام، با استفاده از شاخص Tobin’s Q سنجیده شد. تحلیل داده ها با استفاده از مدل رگرسیون داده های ترکیبی با اثرات ثابت در نرم افزار Stata ۱۷ انجام گرفت. یافته ها نشان داد که گزارشگری پایداری در حسابداری رابطه مثبت و معناداری با ارزش سهام دارد. همچنین، این تاثیر در شرکت هایی با حکمرانی شرکتی قوی تر و در صنایع پرآلاینده قوی تر است. این نتایج از اهمیت یکپارچه سازی اصول پایداری در نظام حسابداری و نقش تعدیل گری عوامل ساختاری و صنعتی در ایجاد ارزش حکایت دارد.

کلیدواژه ها:

گزارشگری پایداری ، حسابداری ، ارزش سهام ، حکمرانی شرکتی ، داده های پانلی ، Tobin’s Q