طراحی و ارزیابی مدل تلفیق تفکر حل مساله و آموزش معکوس درربهبود یادگیری مفهومی دانش آموزان

پژوهش حاضر به تبیین رابطه تاب آوری با انسجام خانواده با تاکید بر نقش میانجی طلاق عاطفی در بین زوجین می پردازد. هدف، روشن ساختن سازوکارهایی است که از طریق آن تاب آوری می تواند پیوندهای عاطفی و هنجاری خانواده را تقویت کند و نیز بررسی این که طلاق عاطفی چگونه مسیر اثر را تضعیف یا قطع می کند. روش تحقیق تحلیلی توصیفی است و بر پایه گردآوری کتابخانه ای و بررسی نقادانه مقالات معتبر انجام شده است. مرور نظام مند یافته ها نشان می دهد تقویت تاب آوری با افزایش انسجام ارتباطی، مسئولیت پذیری مشترک و حمایت هیجانی همراه می شود و طلاق عاطفی، به عنوان یک متغیر میانجی، شدت این پیوند را کاهش می دهد. الگوی نتیجه بیان می کند که تاب آوری با ارتقای تنظیم هیجان، حل مسئله تعاملی و سازگاری با فشارهای بیرونی، احتمال گسست عاطفی را پایین می آورد و از این مسیر، انسجام را بالا می برد. همچنین شواهد حاکی است که در شرایط فشار اقتصادی و تعارض نقش ها، اثرهای منفی طلاق عاطفی برجسته تر می شود و نقش حفاظتی تاب آوری اهمیت بیشتری پیدا می کند. بر این اساس، توصیه می شود برنامه های مشاوره ای زوجین بر پرورش مهارت های تاب آورانه، بازسازی گفت وگوهای صمیمانه و پیشگیری از فرسایش عاطفی تمرکز کند تا ارتقای انسجام خانواده میسر شود.

کلیدواژه ها:

تاب آوری ، انسجام خانواده ، طلاق عاطفی ، میانجی گری ، زوجین