تاثیر داستان سازی گروهی بر رشد تخیل و مهارت نوشتاری در کودکان دبستانی

هدف از پژوهش حاضر بررسی تاثیر داستان سازی گروهی بر رشد تخیل و مهارت نوشتاری در کودکان دبستانی است. در این مطالعه، با مرور پژوهش های نظری و تجربی، نقش فعالیت های گروهی خلاق در ارتقای توانایی های شناختی، زبانی و اجتماعی دانش آموزان تحلیل شد. یافته ها نشان می دهد که داستان سازی گروهی به عنوان یک روش یادگیری مشارکتی، زمینه ی رشد تخیل، افزایش دایره ی واژگان، تقویت ساختار نحوی، و پرورش قدرت تصویرسازی ذهنی را فراهم می کند (Ellis & Brewster, ۲۰۱۴؛ رحیمی، ۱۳۹۹). همچنین این فعالیت ها، اعتمادبه نفس زبانی و انگیزه نوشتن را در کودکان افزایش داده و آنان را به مشارکت فعال در فرایند یادگیری ترغیب می نماید (Johnson & Johnson, ۲۰۱۷).نتایج بررسی ها حاکی از آن است که ترکیب تخیل، تعامل گروهی و تجربه نوشتاری، موجب یادگیری عمیق تر و ماندگارتر می شود (Vygotsky, ۱۹۷۸). با این حال، چالش هایی نظیر کمبود زمان، تفاوت سطح توانایی دانش آموزان، و ناآشنایی معلمان با روش های خلاقانه، اجرای کامل این شیوه را محدود می کند (محمدی، ۱۴۰۲). بر اساس یافته ها، پیشنهاد می شود آموزش و پرورش با طراحی کارگاه های آموزشی برای معلمان و گنجاندن فعالیت های خلاق در برنامه درسی، زمینه ی گسترش این رویکرد را فراهم سازد. در مجموع، داستان سازی گروهی ابزاری موثر برای رشد جامع زبانی، خلاقیت و تفکر در کودکان دبستانی است.

کلیدواژه ها:

داستان سازی گروهی ، تخیل ، مهارت نوشتاری ، آموزش ابتدایی ، یادگیری مشارکتی